ហ្សែនដែលបណ្តាលឲ្យយើងមានការឈឺចាប់ក្នុងរាងកាយត្រូវបានរកឃើញ និង
ត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះឲ្យថា "HCN2 " ។
វាត្រូវបានគេរកឃើញដោយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្ររបស់សាកលវិទ្យាល័យ Cambridge ។
ការរកឃើញនេះ ត្រូវបានគេប្រកាសផ្សាយតាមរយៈ US jurnal Science ។
ដោយការរកឃើញនេះវានឹងបើកទំប័រ មួយថ្មីទៀត ដើម្បីផលិតថ្នាំ
សម្រាប់ទប់ស្កាត់ហ្សែននោះ កុំឲ្យវាធ្វើសកម្មភាព និង
បញ្ឈប់ការឈឺចាប់ទាំងស្រុងតែម្តង ។ ហ្សែន "HCN2" វាមានមុខងារមួយគឺបញ្ជូន
និង រំញោចភាពឈឺចាប់ទៅតាមរយៈសរសៃ និង ចុងសរសៃ
គេបានដឹងពីបញ្ហានេះមកជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ
តែរបៀបដែលវាបង្កើតឲ្យមានការឈឺចាប់ មិនអាចឲ្យគេយល់បានសោះថា
តើវាដំណើការដោយរបៀបណា? ដោយសារវាមានហ្សែនមួយទៀត ដែលមានឈ្មោះថា "HCN4 "
មានតួនាទីមួយដោយឡែកគ្រប់គ្រង ទៅលើហ្វ្រេកង់របស់ចរន្តអគ្គិសនី
ដែលជាសកម្មភាពមួយទាក់ទងដល់ដំណើរការរបស់បេះដូងយើង ។
ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានកាត់ស្មានថា "HCN2" អាចមានសកម្មភាពស្រដៀង "HCN4
" ដែរ គឺវាគ្រប់គ្រងទៅលើភាពរំញោចរបស់ចរន្តអគិ្គសនី
ទៅលើតួនាទីរបស់អារម្មណ៍ឈឺចាប់ដែលកើតមានតាមរយៈសរសៃ ។
ដើម្បីសិក្សាពីបញ្ហានេះក្រុមវិស្វករដែលជាអ្នកស្រាវជ្រាវលើបញ្ហា នេះ បានដកយកចេញ "HCN2 " ចេញពីសរសៃបន្តឲ្យមានការឈឺចាប់, បន្ទាប់មកពួកគេបានសាកល្បងពិសោធន៍ដោយប្រើវិធីរំញោចមួយតាមបែបសិប្ប និមិត្តទៅលើសរសៃឈាមដែលគេបានបណ្តុះសម្រាប់ការពិសោធន៍ដើម្បី ចង់ដឹងថា នៅពេលដែលគ្មានតួនាទីរបស់ "HCN2" តើការឈឺចាប់អាចកើតមានដែរឬទេ ? ដូច្នេះ ដើម្បីបកស្រាយឲ្យឃើញពីការពិតគេបានបង្កើតឲ្យមាន ឧបករណ៍ពិសោធន៍តូចមួយ ដោយប្រើសត្វកណ្តុរសម្រាប់សាកល្បង ។ ដំបូងគេបានដកយកហ្សែន "HCN2 " ចេញពីក្នុងខ្លួនរបស់សត្វកណ្តុរនោះ ។ បន្ទាប់មកនោះគេបានបង្កើតឲ្យមាន ការឈឺចាប់ផ្សេងគ្នាដល់សត្វកណ្តុរ និង វាស់ស្ទង់មើលពីហ្វ្រេកង់ របស់ការឈឺចាប់ ដែលនឹងបង្កឡើង ។
អ្វីដែលគេបានរកឃើញ គឺគួរឲ្យមោទនភាពបំផុត ព្រោះកណ្តុរដែលគេបានដកយក "HCN2" ចេញនោះ មិនទទួលការឈឺចាប់ដែលខ្លាំងនោះឡើយ តែការឈឺចាប់បែបសាមញ្ញធម្មតា ។ នៅមានមុខងារជាធម្មតាគ្មានប៉ះពាល់ឡើយ ។
លោកសាស្ត្រចារ្យ Peter MC Nanghton ដែលជាអ្នកដឹកនាំការស្រាវជ្រាវនេះបានពន្យល់ថា "បន្ទាប់ពីយើងបានសិក្សាយ៉ាងល្អិតល្អន់ទៅលើសត្វកណ្តុរដែលបានកែហ្សែន HCN2 (ដកយកចេញ) យើងបានរកឃើញថា ការឈឺចាប់បែបធ្ងន់ធ្ងរបណ្តាលមកពីរបួស ឬ ដោយប្រការណាមួយអាច នឹងត្រូវបំបាត់បានទាំងស្រុង ដោយការបង្កើត ត្រូវមានថ្នាំសំរាប់ទប់ស្កាត់ហ្សែន HCN2 កុំឲ្យមានសកម្មភាព ។ ការរកឃើញនេះ វានឹងបើកឲ្យមានការអភិវឌ្ឍន៍មួយថ្មីទៅលើវិធីដែលមនុស្សយើងអាចគ្រប់គ្រងទៅដល់ការឈឺចាប់ទាំងឡាយដែលធ្ងន់ធ្ងរ តែវាមិនមានប៉ះពាល់ដល់ការឈឺចាប់តិចតួចបែបធម្មតានោះឡើយ ។
អារម្មណ៍ឈឺចាប់ (មិនមែនឈឺចិត្តទេ) វាកើតមានចំពោះមនុស្សគ្រប់ៗគ្នា មនុស្សយើងបានចំណាយប្រាក់ប្រមាណជាង ២០០ពាន់លានដុល្លារ ដើម្បីបំបាត់ការឈឺចាប់ដែលកើតមានឡើងចំពោះខ្លួនយើងក្នុងមួយឆ្នាំៗ ។
ការឈឺចាប់វាមានពីរដំណាក់កាល ដំបូងថា បន្តឲ្យមានការឈឺចាប់តិចតួចទេ បន្ទាប់ពីនោះភាពរំញោចរបស់វា កើនឡើងជាលំដាប់ទៅកាន់កន្លែងដែលឈឺនោះ បង្កើតបានជាការឈឺចាប់មួយ ដែលច្រើនឡើងៗ គឺបានន័យថា វាធ្វើឲ្យយើងឈឺខ្លាំងឡើងៗ ហើយទាំងអស់នេះគឺជាតួនាទីរបស់ហ្សែន HCN2 នោះឯង ៕
ដើម្បីសិក្សាពីបញ្ហានេះក្រុមវិស្វករដែលជាអ្នកស្រាវជ្រាវលើបញ្ហា នេះ បានដកយកចេញ "HCN2 " ចេញពីសរសៃបន្តឲ្យមានការឈឺចាប់, បន្ទាប់មកពួកគេបានសាកល្បងពិសោធន៍ដោយប្រើវិធីរំញោចមួយតាមបែបសិប្ប និមិត្តទៅលើសរសៃឈាមដែលគេបានបណ្តុះសម្រាប់ការពិសោធន៍ដើម្បី ចង់ដឹងថា នៅពេលដែលគ្មានតួនាទីរបស់ "HCN2" តើការឈឺចាប់អាចកើតមានដែរឬទេ ? ដូច្នេះ ដើម្បីបកស្រាយឲ្យឃើញពីការពិតគេបានបង្កើតឲ្យមាន ឧបករណ៍ពិសោធន៍តូចមួយ ដោយប្រើសត្វកណ្តុរសម្រាប់សាកល្បង ។ ដំបូងគេបានដកយកហ្សែន "HCN2 " ចេញពីក្នុងខ្លួនរបស់សត្វកណ្តុរនោះ ។ បន្ទាប់មកនោះគេបានបង្កើតឲ្យមាន ការឈឺចាប់ផ្សេងគ្នាដល់សត្វកណ្តុរ និង វាស់ស្ទង់មើលពីហ្វ្រេកង់ របស់ការឈឺចាប់ ដែលនឹងបង្កឡើង ។
អ្វីដែលគេបានរកឃើញ គឺគួរឲ្យមោទនភាពបំផុត ព្រោះកណ្តុរដែលគេបានដកយក "HCN2" ចេញនោះ មិនទទួលការឈឺចាប់ដែលខ្លាំងនោះឡើយ តែការឈឺចាប់បែបសាមញ្ញធម្មតា ។ នៅមានមុខងារជាធម្មតាគ្មានប៉ះពាល់ឡើយ ។
លោកសាស្ត្រចារ្យ Peter MC Nanghton ដែលជាអ្នកដឹកនាំការស្រាវជ្រាវនេះបានពន្យល់ថា "បន្ទាប់ពីយើងបានសិក្សាយ៉ាងល្អិតល្អន់ទៅលើសត្វកណ្តុរដែលបានកែហ្សែន HCN2 (ដកយកចេញ) យើងបានរកឃើញថា ការឈឺចាប់បែបធ្ងន់ធ្ងរបណ្តាលមកពីរបួស ឬ ដោយប្រការណាមួយអាច នឹងត្រូវបំបាត់បានទាំងស្រុង ដោយការបង្កើត ត្រូវមានថ្នាំសំរាប់ទប់ស្កាត់ហ្សែន HCN2 កុំឲ្យមានសកម្មភាព ។ ការរកឃើញនេះ វានឹងបើកឲ្យមានការអភិវឌ្ឍន៍មួយថ្មីទៅលើវិធីដែលមនុស្សយើងអាចគ្រប់គ្រងទៅដល់ការឈឺចាប់ទាំងឡាយដែលធ្ងន់ធ្ងរ តែវាមិនមានប៉ះពាល់ដល់ការឈឺចាប់តិចតួចបែបធម្មតានោះឡើយ ។
អារម្មណ៍ឈឺចាប់ (មិនមែនឈឺចិត្តទេ) វាកើតមានចំពោះមនុស្សគ្រប់ៗគ្នា មនុស្សយើងបានចំណាយប្រាក់ប្រមាណជាង ២០០ពាន់លានដុល្លារ ដើម្បីបំបាត់ការឈឺចាប់ដែលកើតមានឡើងចំពោះខ្លួនយើងក្នុងមួយឆ្នាំៗ ។
ការឈឺចាប់វាមានពីរដំណាក់កាល ដំបូងថា បន្តឲ្យមានការឈឺចាប់តិចតួចទេ បន្ទាប់ពីនោះភាពរំញោចរបស់វា កើនឡើងជាលំដាប់ទៅកាន់កន្លែងដែលឈឺនោះ បង្កើតបានជាការឈឺចាប់មួយ ដែលច្រើនឡើងៗ គឺបានន័យថា វាធ្វើឲ្យយើងឈឺខ្លាំងឡើងៗ ហើយទាំងអស់នេះគឺជាតួនាទីរបស់ហ្សែន HCN2 នោះឯង ៕