Things Happened: February 2012

ហេតុអ្វីបានជាយើងត្រូវការគេងឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់នៅពេលយប់?

តើ អ្នកមានដែលធ្លាប់ងងុយគេង រឺគេងតែម្តងនៅពេលដែលអ្នកកំពុងតែរៀននៅក្នុងថ្នាក់ ឬកំពុងតែប្រជុំដែរឬទេ ? មានមនុស្សមិនតិចទេដែលមានបញ្ហា នេះ។ មានការសិក្សាស្រាវជ្រាវជាច្រើនបានតភ្ជាប់ដំណេកមិនគ្រប់គ្រាន់ទៅ នឹងជម្ងឺជានានា ដូចជាការបាត់បង់ការចងចាំ និងជម្ងឺលើសទម្ងន់ ជាដើម។ ដូចនេះ សូមតាមដានជាមួយ«គំនិត»ទាំងអស់គ្នាតើមានមូលហេតុចំបងអ្វីខ្លះដែលយើង គួរទទួលទានដំណេកឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់នោះ?

១-ដំណេកអាចជួយឲ្យយើងរៀនបានល្អប្រសើរជាងមុន

អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវជឿជាក់ថា ដំណេកបានដើរតួយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងការចងចាំរបស់មនុស្សយើង ហើយមានការសិក្សាស្រាវជ្រាវថ្មីៗនេះក៏បានបញ្ចាក់ថា ការសម្រាកបានល្អនៅពេលយប់អាចធ្វើ ឲ្យការសិក្សាមានការរីកចម្រើន។ នៅក្នុងការសិក្សាមួយបានរកឃើញថា សិស្សដែលមិនបានទទួលដំណេកគ្រប់គ្រាន់បន្ទាប់ពីបានសិក្សា នូវជំនាញថ្មីមួយ ការចងចាំពីអ្វីដែលគេបានរៀនពីជំនាញនោះបានធ្លាក់ចុះយ៉ាងច្រើនរហូត ដល់ទៅ៣ថ្ងៃក្រោយពីថ្ងៃនោះ។ ទ្រឹស្តីការពង្រឹងសមត្ថភាពចងចាំនៃដំណេក(Consolidation Theory of Sleep) លើកឡើងថា នៅពេលដែលយើងគេង រាល់ព័ត៌មានដែលយើងទទួលបាននៅពេលដែលយើងដឹងខ្លួននឹងធ្វើការរក្សាទុក នៅក្នុងខួរក្បាលរបស់យើង។ ខណៈពេលដែលមានការសិក្សាស្រាវជ្រាវខ្លះគាំទ្រ និងបដិសេធនូវទ្រឹស្តីនេះ មានការសិក្សាស្រាវជ្រាវជាច្រើនបានបង្ហាញថា ដំណេកបានតួរយ៉ាងសំខាន់ចំពោះការចងចាំមួយចំនួន។

២- ការសិក្សាស្រាវជ្រាវបានលើកឡើងថា ការគេងមិនគ្រប់គ្រាន់អាចនាំឲ្យកើតជម្ងឺលើសទម្ងន់

ក្រៅពីជះឥទ្ធិពលដល់ការចងចាំ និងការសិក្សា ការគេងមិនគ្រប់គ្រាន់ក៏ត្រូវបានតភ្ជាប់ទៅនឹងទម្ងន់របស់រាងកាយផងដែរ។ នៅឆ្នាំ២០០៥ មានការសិក្សាស្រាវជ្រាវមួយដែលបានបោះពុម្ភនៅក្នុង ប័ណ្ណសារដ្ឋាននៃថ្នាំព្យាបាលរោគក្នុងខ្លួន (Archives of Internal Medicine)បង្ហាញថា អ្នកដែលមានជម្ងឺលើសទម្ងន់បានរកឃើញថាបានទទួលទានដំណេកតិចជាង អ្នកដែលមានទម្ងន់ធម្មតា។ យោតាមគេហទំព័រ About.com ស្តីពីអត្ថបទមួយមានចំណងជើង មគ្គុទេសនៃដំណេកមិនប្រក្រតី បាន លើកឡើងថា កុមារដែលមានទម្លាប់គេងមិនល្អនៅអាយុ៣០ខែ នឹងប្រឈមមុខនឹងជម្ងឺលើសទម្ងន់នៅអាយុ៧ឆ្នាំ។ ខណៈពេលដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមិនទាន់ដឹងច្បាស់ថាដំណេកអាចជះ ឥទ្ធិពល យ៉ាងណាដល់របបអាហារ និងការដុតរំលាយអាហារក្នុងរាងកាយ ការទទួលទានដំណេកឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់នៅពេលយប់នឹងមិនប៉ះពាល់ដល់ការ ព្យាយាមថែរក្សាទម្ងន់រាងកាយរបស់ អ្នកឡើយ។

៣-ដំណេកពិតជាមានសារៈសំខាន់ក្នុងការគ្រប់គ្រងភាពតប់ប្រមល់

យោងតាមអ្នកជំនាញជាច្រើនបានឲ្យដឹងថា មនុស្សគ្រប់រូបត្រូវការគេងឲ្យបាន៧ ទៅ៨ម៉ោងជារៀងរាល់យប់។ តើមានអ្វីកើតឡើងនៅពេលដែលអ្នកមិនបានទទួលទានដំណេកគ្រប់គ្រាន់? អ្នកនឹងមានអាការៈដូចជា សោកសៅ អន្ទះអន្ទែង ឆេវឆៅ ព្រមទាំងភាពតប់ប្រមល់ ឬស្ត្រេសនឹងមានការកើនឡើង។ យោងតាមគេទំព័រ About.com ស្តីពីមគ្គុទេសនៃការគ្រប់គ្រងភាពតប់ប្រមល់បាន លើកឡើងថា ការគេងមួយស្របក់អាចជួយឲ្យយើងបាត់ងងុយ កាត់បន្ថយភាពតប់ប្រមល់ និងបង្កើនផលិតភាព។ ទោះជាការគេងឲ្យបានច្រើនមិនអាចលប់បំបាត់ភាពតប់ប្រមល់បានទាំងអស់ តែវាអាចជួយឲ្យជួយបង្កើនសមត្ថភាពរបស់យើងក្នុងការប្រឈមមុខនឹងភាព តប់ប្រមល់ប្រចាំថ្ងៃ។

៤-ដំណេកអាចជួយឲ្យយើងសម្រេចចិត្តបានល្អ

តើអ្នកធ្លាប់ជួបប្រទះការលំបាកក្នុងការសម្រេចចិត្តទៅលើ បញ្ហាដ៏សាមញ្ញមួយបន្ទាប់ពីមិនបាន គេងគ្រប់គ្រាន់ដែរឬទេ? ក្រៅពីមានល្បឿននៃការឆ្លើយតប និងភាពជាក់លាក់មានការធ្លាក់ចុះ ការគេងមិនគ្រប់គ្រាន់ក៏ត្រូវបានផ្សាភ្ជាប់ជាមួយនឹង ការសម្រេចចិត្តមិនបានល្អផងដែរ។ ការសិក្សា ស្រាវជ្រាវមួយដែលបានបោះពុម្ភនៅក្នុងទស្សនាវដ្ដី ដំណេក អ្នកស្រាវជ្រាវ បានរកឃើញថា ភាពងងុយគេងបានជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើការសម្រេចចិត្តឲ្យបានល្អ ប្រសើរ។ ប្រសិនបើអ្នកមាន បញ្ហាលំបាកក្នុងការសម្រេចចិត្ត ត្រូវចងចាំថា អ្នកត្រូវតែសម្រាកឲ្យបានល្អដើម្បីអ្នកអាចប្រើប្រាស់សមត្ថភាពទាំង អស់របស់អ្នកបាន។

ប្រភព៖ http://psychology.about.com/od/statesofconsciousness/tp/reasons-to-sleep.htm

រូបភាព៖ http://www.visualphotos.com/photo/2×4561402/Bored_college_students_sleeping_in_lecture_hall_pe0068725.jpg

ការកាត់បន្ថយភាពរសាប់រសល់មុនពេល និង ក្នុងអំឡុងពេលប្រឡង

ក្នុងការសិក្សារ សព្វថ្ងៃ ការប្រឡងបានក្លាយទៅជាផ្នែកមួយនៃជីវិតរបស់សិស្សានុសិស្សទៅហើយ។ នៅពេលដែលកម្រិតសិក្សាកាន់តែខ្ពស់ នោះការប្រឡងកាន់តែមានសារៈសំខាន់ហើយកាន់តែលំបាក។

វាចៀសមិនផុតឡើយសម្រាប់សិស្សានុសិស្សគ្រប់រូបដែលមានភាពភ័យខ្លាច និងព្រួយបារម្ភមុនការប្រឡងមកដល់។ ជួនកាល ការភ័យខ្លាច និងព្រួយបារម្ភខ្លាំងពេកអាចធ្វើឲ្យយើងធ្វើមិនបានល្អក្នុងអំឡុង ពេលប្រឡង។ ដូចនេះ «គំនិត» នឹងលើកយកដំបូន្មានខ្លះៗក្នុងការកាត់បន្ថយភាពរសាប់រសល់មុនពេល ប្រឡងជូនដល់សិស្សានុសិស្សដែលមានដូចខាងក្រោម៖

១-ត្រៀមការសិក្សាឲ្យបានច្រើនថ្ងៃតាមដែលអាចធ្វើទៅបានមុនការ ប្រឡងព្រោះថា ការប្រឡង ឆមាស Midterm ឬ Final ត្រូវការរយៈពេលច្រើន។ ចូលចងចាំថា ការខិតខំរៀនយ៉ាងវក់វីមុនពេលប្រឡងមួយថ្ងៃ មិនអាចជួយអ្នកបានឡើយហើយថែមទាំងធ្វើឲ្យអ្នកកាន់តែរសាប់រសល់ជាមួយ ការប្រឡងទៀតផង។ អ្នកគួរមើលមេរៀនឡើងវិញក្នុងកម្រិតបន្តិចម្តងៗ ហើយបង្កើនចំនួនការមើលឲ្យបានច្រើននៅពេលការប្រឡងខិតចូលមកដល់។ អ្នកនឹងភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះអ្វីដែលអ្នកបានមើល។

២-មើលការចង្អុរបង្ហាញរបស់មេរៀនឲ្យបានម៉ត់ចត់។ មានសិស្សជាច្រើនដែលមើលរំលងចំនុចនេះ ដោយពួកគេចាប់ផ្តើមតែម្តងទៅកាន់ការធ្វើលំហាត់។ ទង្វើរនេះអាចនឹងធ្វើឲ្យពួកគេងាយធ្វើខុសជាទីបំផុត ហើយជួនកាលពួកគេត្រូវចំណាយពេលជាច្រើនក្នុងការធ្វើលំហាត់ម្តងហើយ ម្តងទៀត។ អ្នកគួរមើលការចង្អុរបង្ហាញ និងយល់ពីអ្វីដែលគេចង់និយាយ។

៣- មើលគំរូរបស់សំណួរ ហើយជ្រើសរើសសំណួរណាដែលអ្នកគិតថាអាចធ្វើបាន។ គួរចាប់ផ្តើមធ្វើពីសំណួរស្រួលទៅលំបាក ហើយកុំចំណាយពេលច្រើនពេកចំពោះសំណួរដែលមិនអាចធ្វើបាន។ អ្នកអាចរំលងសំណួរដែលអ្នកធ្វើមិនចេញ ហើយកត់ចំណាំសម្រាប់សួរមិត្តភ័ក្តិ ឬលោកគ្រូអ្នកគ្រូមុនថ្ងៃប្រឡងមកដល់។

៤-អ្នកគួរទទួលទានដំណេកឲ្យបានល្អមុនថ្ងៃប្រឡង អ្នកជំនាញចិត្តវិទ្យាខាងផ្នែកសិក្សាអប់រំជាច្រើនបានអះអាងថា អ្នកមិនគួររៀននៅពេលយប់មួយថ្ងៃមុនថ្ងៃប្រឡងឡើយ។ អ្នកគួរតែសម្រាកយកកម្លាំងវិញ បើចាំបាច់ត្រូវតែរៀនអ្នកអាចមើលតែចំណុចសំខាន់ៗបានហើយ។

៥-ក្នុងអំឡុងពេលប្រឡង កុំស្លន់នៅពេលឃើញសំណួរដែលអ្នកមិនចេះ។ អ្នកគួររំលងវា ហើយអាចត្រឡប់មកមើលវាវិញនៅពេលក្រោយ។ អ្នកគួរផ្តោតទៅលើសំណួរដែលអាចធ្វើបាន ហើយប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការដោះស្រាយ។ កុំកើតទុក្ខពីសំណួរដែលអ្នកមិនអាចធ្វើបាន ព្រោះថាវាអាចជះឥទ្ធិពលដល់សំណួរដែលអ្នកចេះធ្វើ។

*សូមបញ្ចាក់ថាទ្រឹស្តីខាងលើនេះអាចផ្លាស់ប្តូរពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់។

ដកស្រង់ និង កែសម្រួលពី:

http://www.ehow.com/how_2304919_conquer-test-anxiety.ht

ច្បាប់ចម្លែកៗទាំង ១០ ជុំវិញពិភពលោក

១ នៅក្នុងប្រទេសថៃ មិនស្លៀកខោក្នុងនៅពេលចេញ ពីផ្ទះគឺខុសច្បាប់។

២ នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន ប្រសិនបើអ្នកមិនស្ថិតនៅក្នុងអំឡុងពេលកាន់ទុក្ខ វាខុសច្បាប់បើសិនជាអ្នក ស្លៀក ពាក់ពណ៌ស្វាយ ។

៣ នៅម៉ាដាហ្កាស្កា ស្រ្តីមានគភ៌បើពាក់មូក គឺខុសច្បាប់ ។

៤ អ្នកអាចត្រូវចាប់ខ្លួននៅអ៊ីតាលី ប្រសិនបើអ្នកមិនយកវិក័យប័ត្របន្ទាប់ពីបង់ប្រាក់រួចក្នុងភោជនីយដ្ឋានអ៊ីតាលី ។

៥ ក្នុងប្រទេសហ្វាំងឡង់ដ៍ អ្នកត្រូវចេះអាន ដើម្បីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍បាន ។

៦ នៅក្នុងប្រទេសអូស្រ្តាលី មានតែជាងអគិ្គសនីដែលមានលិខិតបញ្ជាក់តែប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចប្តូរអំពូលភ្លើងខូចបាន ។ អ្នកដែលរំលោភអាចនឹងត្រូវពិន័យជាប្រាក់ប្រមាណ ១០ ដុល្លារ ។

៧ នៅប្រទេសលីបង់ បុរសអាចរួមភេទជាមួយសត្វញីទាំងឡាយ តែមិនអាចរួមភេទជាមួយសត្វឈ្មោលឡើយ ។

៨ នៅហុងកុង ប្រពន្ធស្របច្បាប់មានសិទ្ធិសម្លាប់ប្ដីផិត ក្នុងល័ក្ខខ័ណ្ឌនាងប្រើតែដៃទទេ គ្មានអាវុធ ។ នាងអាចសម្លាប់ស្រីកំណាន់របស់ប្ដីខ្លួនដោយវិធីអ្វីក៏បានដោយមិន ខុសច្បាប់ ។

៩ ម្ចាស់កម្មសិទ្ធិសត្វគោមិនអាចធ្លាក់ខ្លួនស្រវឹងបានទេ នៅប្រទេសស្កុដឡងដ៍ ។

១០ នៅចក្រភពអង់គ្លេស វាខុសច្បាប់បើស្លាប់ក្នុងសភា ។

សូមបញ្ជាក់ថាច្បាប់ទាំងនេះអាចមិនត្រូវបានគេយកមកអនុវត្តន៍ ហើយមិនមានការផ្តន្ទាទោស ឬ ការផាកពិន័យ ប៉ុន្តែច្បាប់ទាំងនេះសុទ្ធតែបានចែងយ៉ាងច្បាស់ក្នុងច្បាប់របស់ប្រទេស នោះ ។

ដកស្រង់ និង កែសម្រួលពី : Iphone application, amazing facts

តើធ្វើយ៉ាងម៉េចទើបស៊ុតអណ្តែតក្នុងទឹក?

ស៊ុត ប្រាកដជាលិចទៅក្នុងទឹកនៅពេលដែលអ្នកដាក់វាទៅក្នុងកែវដែលមានទឹក សុទ្ធធម្មតា។ ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះ «គំនិត» នឹងលើកយកមកនូវវិធីមួយជូនប្រិយមិត្តដើម្បី ពិសោធលេងកម្សាន្ត ឬក៏អាចយកទៅល្បងប្រាជ្ញាជាមួយនឹងមិត្តភក្តិ ឬបងប្អូនបាននោះគឺ វិធីធ្វើឲ្យស៊ុតអណ្តែតក្នុងទឹក ។ វិធីធ្វើ គឺពិតជាងាយស្រួល ហើយឧបករណ៍ក៏ងាយរកផងដែរពីព្រោះវាសុទ្ធតែជារបស់ ប្រើប្រាស់ ប្រចាំថ្ងៃ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ការពិសោធន៍នេះក៏នឹងបង្រៀនអ្នកឲ្យយល់ដឹងអំពីដង់ស៊ីតេរបស់វត្ថុទៀត ផង។

ឧបករណ៍ៈ ស៊ុតមាន់ ឬទាមួយ ទឹក អំបិល និងកែវញ៉ាំទឹកវែងមួយ

វិធី៖

១-ចាក់ទឹកចូលទៅក្នុងកែវឲ្យបានកន្លះកែវ។

២-ដាក់អំបិលឲ្យច្រើនចូលទៅក្នុងទឹកនោះ (៥-៦ស្លាបព្រាបាយ) រួចហើយកូរវាឲ្យសព្វ។

៣-បន្ទាប់មកចាក់ទឹកបន្ថែមទៀតចូលទៅក្នុងកែវសន្សឹមៗដោយប្រុងប្រយ័ត្នរហូតដល់ជិតពេញកែវ។

៤-ដាក់ស៊ុតចូលទៅក្នុងកែវ ហើយពិនិត្យមើលថាមានអ្វីកើតឡើង។

តើមានអ្វីកើតឡើង?

ដង់ស៊ីតេរបស់ទឹកអំបិលគឺធ្ងន់ជាងទឹកសុទ្ធធម្មតា ហើយរាល់វត្ថុរាវណាដែលមានដង់ស៊ីតេកាន់តែ ធ្ងន់នោះ នឹងធ្វើឲ្យវត្ថុនានាកាន់តែងាយស្រួលអណ្តែតនៅលើវា ។ នៅពេលដែលអ្នកដាក់ស៊ុត ចូលទៅក្នុងកែវ ស៊ុតនោះនឹងលិចចុះទៅក្រោមដោយធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ទឹកសុទ្ធធម្មតារហូត ដល់ វាប៉ះនឹងទឹកអំបិល។ នៅពេលដល់ចំនុចដែលមានទឹកអំបិល ទឹកអំបិលមាន ដង់ស៊ីតេ (គេហៅបានម្យ៉ាងទៀតថា ទម្ងន់ជាក់លាក់) ខ្ពស់ជាងស៊ុត ដែលបាតុភូតនេះធ្វើឲ្យស៊ុតនោះអណ្តែត ក្នុងទឹក។ ប្រសិនបើអ្នកបានបន្ថែមទឹកធម្មតាចូលទៅក្នុងកែវដោយប្រុងប្រយ័ត្ននោះ ទឹកអំបិលនិងទឹកធម្មតានឹងមិនរលាយចូលគ្នា ហើយធ្វើឲ្យស៊ុតរបស់អ្នកនឹងអណ្តែតនៅពាក់កណ្តាលកែវ។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើ ទឹកនឹងទឹកអំបិលរលាយចូលគ្នានោះ អ្នកនឹងឃើញស៊ុតអណ្តែតនៅលើទឹក។

ដូច្នេះ ការពិសោធន៍នេះបង្រៀនឲ្យយើងដឹងពីដង់ស៊ីតេរបស់វត្ថុ។ នៅពេលវត្ថុណាមួយមានដង់ស៊ីតស្រាលជាងវត្ថុរាវ នោះវានឹងអណ្តែតនៅលើវត្ថុរាវនោះ។

ការរកឃើញឥន្ធនៈមួយបែបថ្មីមិនប៉ះពាល់បរិស្ថាន ដោយក្រុមហ៊ុន សែលឡារបស់អង់គ្លេស

ក្រុមហ៊ុនមួយរបស់ប្រទេសអង់គ្លេសបានបង្កើតឥន្ធនៈម្យ៉ាងប្រភេទ synthetic fuel និងអាចលក់វាក្នុងតម្លៃត្រឹមតែ $ 1.50 ក្នុងមួយ gallon (3.78541178 liter) ប៉ុណ្ណោះ ។ ក្រៅតែពីវាអាចផ្ដល់ឱ្យនូវសាំងប្រភេទថ្មីដ៏ប្រសើរសម្រាប់ការដឹកជញ្ជូន, វានៅអាចរក្សាបាននូវតម្លៃរបស់ប្រេងដែលទាបមួយអាចទទួលយកបាន ទោះបីក្នុងកាលៈទេសៈណាក៏ដោយ ។
ប្រេងឥន្ធនៈថ្មីនេះ វាមានមូលដ្ឋានជាអ៊ីដ្រូហ្សែន (Hydrogen) មិនបង្កឱ្យមានកាបោនដល់បរិយាកាសឡើយពេលយើងប្រើវា ។
បច្ចេកទេសដែលត្រូវបានគេយកទៅប្រើដើម្បីបង្កើតប្រេងសាំងដ៏ស្មុគ្រស្មាញបែបថ្មីនេះ ត្រូវបានគេស្រាវជ្រាវធ្វើតាំងតែពីបួឆ្នាំ មុនមកម្ល៉េះ ហើយគម្រោងធ្វើកិច្ចការនេះទៀតសោត ត្រូវបានគេលាក់យ៉ាងអាថ៌កំបាំងបំផុត នៅឯមន្ទីរពិសោធន៍មួយក្នុងប្រទេសអង់គ្លេស ។ នៅក្នុងក្រដាសផ្សាយចេញជាសាធារណៈមួយបានឱ្យដឹងថា ប្រេងនេះអាចឱ្យគេប្រើជាមួយរាល់ម៉ាស៊ីនទាំងឡាយណាដែលប្រើ
កម្លាំងចំហេះនៅក្នុងតួម៉ាស៊ីន ( internal combustion ) ដោយមិនចាំបាច់កែផ្លាស់ប្ដូរគ្រឿងម៉ាស៊ីនឡើយ ។
យោងតាមសំដីរបស់លោក ស្ទីហ្វេនវ៉ូឡឺរ ជាប្រធានរបស់ក្រុមហ៊ុនសែលឡា អិនណឺជី ( Cella Energy ) បានឱ្យដឹងថា ៖ បច្ចេកវិទ្យានេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយប្រើ វត្ថុធាតុដើមតាមបែបវិទ្យាសាស្ដ្រទំនើប គឺគេយកវត្ថុធាតុដែលមានចំហេះខ្លាំងរួចរុំស្រោបវាដោយវិធីម្យ៉ាងដែលមានទំហំយ៉ាងតូច តាមពាក្យមួយដែលគេហៅថា coaxial electrospraying ដោយការធ្វើបែបនេះ គេអាចរក្សាបាននូវចំហេះមួយដែលមិនបណ្ដាលឱ្យខូចដល់ប្រព័ន្ធម៉ាស៊ីនរបស់គ្រឿងយន្ដឡើយ ។

លោកស្ទេហ្វិន បានបន្ដទៀតថា ៖ យើងបានបង្កើតឱ្យមានប្រភពប្រេងឥន្ធនៈមួយបែប ដែលអាចឱ្យប្រើបានជាមួយយានយន្ដទាំងឡាយ និងជំនួសឱ្យការប្រើប្រេងឥន្ធនៈដូចសព្វថ្ងៃនេះ ។
លោកបញ្ជាក់ជាថ្មីថា ប្រេងសាំងថ្មីនេះ វាមានមូលដ្ឋានដើមរបស់វាជាអ៊ីដ្រូហ្សែន ដូច្នេះវានឹងមិនបញេ្ចញផ្សែង និងកាបោធ្វើឱ្យ ប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថានសូម្បីបន្ដិចណាឡើយ ។
មិនតែប៉ុណ្ណោះប្រេងនេះមានសុវត្ថិភាពជាងប្រេងសាំងធម្មតាព្រោះតែអ៊ីដ្រូហ្សែនដែលយកមកប្រើនោះ វាត្រូវបានស្រោបព័ទ្ធមិនឱ្យបង្កជាបញ្ហាក្នុងពេលប្រើប្រាស់ឡើយ ។
វាមានតម្លៃមួយយ៉ាងថោក, មានសុវត្ថិភាពក្នុងការប្រើ, មិនបណ្ដាលឱ្យប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន, អាចប្រើបានជាមួយម៉ាស៊ីនទាំង ឡាយណាដែលប្រើចំហេះក្នុងម៉ាស៊ីន ទាំងសាំង និងម៉ាហ្សូត ។
យើងនឹងនៅរង់ចាំមើលថានៅពេលណាទៅទើបប្រេងឥន្ធនៈបែបនេះនឹងត្រូវបានគេផលិតក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ និងលក់ចេញទៅ ទូទាំងពិភពលោក....៕

ធីសន្សំសំចៃប្រេង និងកាត់បន្ថយបញ្ហាក្នុងការបើកបរ

១) សូមកុំបញ្ឆេះយានយន្ដទុកចោលយូរពេក ទោះបីដើម្បីកំដៅម៉ាស៊ីនក៏ដោយ ។បញ្ឆេះវាត្រឹមតែ ៣០ ទៅ ៤៥ វិនាទីគឺគ្រប់គ្រាន់ណាស់ទៅហើយ ។ ២) មិនត្រូវប្រើយានយន្ដដែលម៉ាស៊ីនរបស់វាពេលបញ្ឆេះរួច មិនធ្លាក់ចុះសម្លេងឡើយបានន័យថា ម៉ាស៊ីនរបស់វានៅតែរោទិ៍ជាប់មិនព្រមធ្លាក់ចុះសម្លេង បញ្ហានេះជាហេតុធ្វើឱ្យយានយន្ដវាស៊ីសាំងច្រើន ។ គួរពិនិត្យសំបុកខ្យល់
(អែរហ្វីលថឺរ) របស់វាក្រែងមានដីច្រើនជាហេតុធ្វើឱ្យវាស្ទះខ្យល់ ។
៣) សូមកុំបញ្ឈប់ម៉ាស៊ីនរួចបញ្ឆេះវា បើគ្មានការចាំបាច់ទេនោះ ពីព្រោះការរំលត់ម៉ាស៊ីនហើយបញ្ឆេះវា វាស៊ីប្រេងច្រើនដូចគ្នា បើយើងទុកម៉ាស៊ីនឱ្យនៅឆេះចំនួនមួយនាទី វាស៊ីប្រេងស្មើយើងរំលត់ម៉ាស៊ីនហើយបញ្ឆេះវាវិញដែរ ។
៤) សូមកុំរោទិ៍ម៉ាស៊ីន មុនពេលយើងរំលត់ម៉ាស៊ីន ព្រោះវាជាការខាតបង់មួយ វាស៊ីប្រេងមួយវិញទៀតវាថែមទាំងកៀរប្រេងបាតពីតាមជញ្ជាំងស៊ឹមី ជាហេតុធ្វើឱ្យម៉ាស៊ីនបាត់សម្ពាធប្រេងបាតបាន ។
៥) មុនពេលចេញដំណើរ យើងមិនគួរជាន់ឈ្នាន់រោទិ៍ម៉ាស៊ីនចេញទាំងបង្ខំនោះឡើយគឺត្រូវចេញទៅតាមសម្រួលសិន ទោះចេញពីផ្ទះ ឬពីភ្លើងស្ដុបក៏ដោយ ។ មិនត្រូវជាន់ហ្គារលើសពីចំនួន១ភាគបួននៃកម្លាំងដែលអាចជាន់
បាន់ឡើយ ការរក្សាការជាន់ឈ្នាន់ហ្គារត្រឹមតែកំរិតមួយស្រាល វាអាចជួយឱ្យម៉ាស៊ីន និងកន្លែងបញ្ជូនសាំងដំណើរការបានល្អជាង ។ (នៅមានត)
របៀបនៃការទិញសាំងប្រើ ៖
៦) សូមទិញសាំងនៅពេលមេឃត្រជាក់ ដូចជាពេលព្រឹក ពេលល្ងាចនិងពេលយប់ព្រោះពេលទាំងនោះ សាំងវាមានកំហាប់ជាង ត្រូវចាំថាគេគិតប្រាក់ពីយើងទៅតាមចំណុះសាំងដែលយើងចាក់ ដោយគេមិនបានគិតថាសាំង
នោះរាវឬខាប់នោះទេ ។ សាំងវារាងហាប់ជាងធម្មតាបើវាត្រជាក់ តែបើវាក្ដៅ វាមិនសូវមានកំហាប់ទេ ដូច្នេះយើងខាតជាងបន្ដិចដែរ ។
៧) ត្រូវជ្រើសរើស ប្រភេទម៉ាកនៃសាំងឱ្យបានប្រយ័ត្នប្រយែងបន្ដិច ប្រភេទសាំងខ្លះវាជួយដល់ម៉ាស៊ីន ព្រោះវាមានគុណភាពល្អជាង ។ ជ្រើសរើសយកម៉ាកសាំងណាដែលយើងយល់ថាល្អសម្រាប់ម៉ាស៊ីនយើង រួចរក្សាប្រភេទ
សាំងនោះ (ចាក់តែសាំងនោះ ) ។
៨) មិនត្រូវចាក់សាំងរហូតដល់ពេញធុងសាំងនោះឡើយ ជាពិសេសគឺចាក់រហូតដល់វាហៀរចេញពីធុងសាំងមកក្រៅ វាជាការខាតបង់និងអាចធ្វើឱ្យមានបញ្ហាបានផងដែរ បើសិនមិនបានប្រយ័ត្នទេនោះ ជាពិសេសនៅពេលចាក់
សាំង ត្រូវចាំមើលមិនត្រូវឱ្យវាឆ្លងផុតដំណាក់កាលកំណត់ (ពេលដែលកន្លែងច្របាច់ក្បាលសម្រាប់ចាក់សាំងរលាស់បិទ នេះជាដំណាក់កាលទីមួយ ត្រូវឈប់ចាក់ត្រឹមប៉ុណ្ណឹងបានហើយ ។ មិនត្រូវបន្ដចាក់ជាបន្ថែមទៀតទេ ព្រោះវាលើសពី
កំណត់របស់រង្វាស់របស់ធុងសាំង ។
វិធីបើកយានយន្ដដើម្បីសន្សំសំចៃប្រេង
៩) បើយើងបើកលើសពីល្បឿន៦៥គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង នឹងធ្វើឱ្យយានយន្ដយើងជំនះបានខ្យល់ដែលយានរបស់យើងត្រូវជម្រុញទៅមុខ កាលណាបើកយឺតពេក បណ្ដាលឱ្យវាមិនអាចជំនះកម្លាំងខ្យល់ពីមុខបាន ។
១០) មិនត្រូវបើកបរលើសពីចំនួនល្បឿនដែលបានកំណត់នៅតាមបង្គោល សញ្ញាឡើយជាភាគច្រើនល្បឿនដែលបានកំណត់ឱ្យនោះគឺដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាពយើង កាលណាយើងមិនគោរពហើយបើកលើស វាអាចឱ្យយើងមាន
គ្រោះថ្នាក់បាន ។
១១) បើកបរក្នុងល្បឿនលឿន តែប្រើហ្គារតូច អាចធ្វើឱ្យយានយន្ដស៊ីប្រេងច្រើនជាងរហូតដល់៤៥ភាគរយ ជាងអ្វីដែលម៉ាស៊ីនត្រូវការ ។
១២) រថយន្ដប្រើលេខដៃ អាចឱ្យយើងផ្លាស់ពីកម្លាំងម៉ាស៊ីនពីធំមកតូច ទៅតាមការចង់បានហេតុនេះ វាអាចជួយឱ្យយើងសន្សំប្រេងបានខ្លះដែរ បើយើងចេះប្រើល្បិចរក្សាម៉ាស៊ីនមិនឱ្យរលត់និងចេះផ្លាស់ប្ដូរវាទៅតាមស្ថានភាព
របស់ផ្លូវធ្វើដំណើរ ។ តែបើយើងមិនព្រមប្ដូរលេខពីខ្សោយមកខ្លាំង ដោយព្យាយាមឱ្យវារក្សាទុកកម្លាំងម៉ាស៊ីននៅខ្សោយ ហើយឱ្យវាប្រឹងខ្លាំងជាងនោះ ម៉ាស៊ីនរបស់យើងនឹងឆាប់ខូចមិនខានឡើយ ។
១៣) សូមបិទកញ្ចក់ឡានយើងបើយើងត្រូវធ្វើដំណើរ នៅលើផ្លូវឆ្ងាយ ព្រោះវាជាហេតុធ្វើឱ្យស្ទះសន្ទុះរត់ទៅមុខរបស់ឡាន ។ ខ្យល់មកពីមុខបក់ផ្ទប់ទៅក្នុងឡាន ធ្វើឱ្យឡានមិនអាចរត់បានលឿនឡើយ ហើយវាអាចធ្វើឱ្យយើង
ខាតបង់ប្រេងរហូតដល់ ១០ ភាគរយដែរ ។
១៤) បើសិនជាចាំបាច់ សូមរក្សាល្បឿនយានយន្ដរបស់យើងឱ្យនៅស្មើបំផុត តាមដែលអាចធ្វើទៅបាន មិនត្រូវម្ដងបើកយឺតរួចលឿនរួចយឺតមកវិញនោះទេ ជាពិសេស យើងមិនត្រូវបើកកៀកទៅអ្នកមុខពេកទេ ព្រោះយើង
មិនដឹងថាគេនឹងឈប់ពេលណា ដូច្នេះកាលណាយើងបើកកៀកគូថយានគេពេក យើងត្រូវឈប់ត្រូវយឺតទៅតាមគេដែរ ហេតុនះគួរលៃនៅឱ្យឆ្ងាយពីអ្នកនៅខាងមុខយើង យ៉ាងហោចណាស់រំលងឱ្យបានចំនួនប្រវែងពីរឡានទៅបីឡានជាការល្អ
បំផុត បើអាចធ្វើបាន ព្រោះបើកយឺតលឿនៗ បែបនេះធ្វើម៉ាស៊ីនយើងស៊ីប្រេងច្រើន ព្រោះវាត្រូវប្រឹងច្រើនដង ។
១៥) បើនឹងឡើងទីទួលខ្ពស់ ឬស្ពាន ត្រូវបង្កើនល្បឿនខ្លះពីចម្ងាយឱ្យហើយ មិនត្រូវរង់ចាំទៅជិតដល់ទើបបង្កើនល្បឿននោះឡើយព្រោះវាត្រូវបង្ខំ ឱ្យយានយន្ដយើងវាខំប្រឹងខ្លាំងជាងធម្មតាតែបើយើងបានបង្កើនល្បឿន វាពី ចម្ងាយ

ខ្លះហើយ ម៉ាស៊ីនវាមិនចាំបាច់ត្រូវប្រឹងពេកនោះដែរ ។
ការណែនាំមួយចំនួននៃការបើកបររថយន្ត
១៦) សូមកុំដាក់ជើងខាងឆ្វេងរបស់យើងទៅលើឈ្នាន់សម្រាប់ដាក់ជើងនៅកៀនម្ខាង ព្រោះការដាក់ជើងយើងត្រង់ទីនោះតែបន្ដិចក៏អាចធ្វើឱ្យមានបញ ដល់ផ្នែកប្រព័ន្ធមេកានិចដែរ អាចធ្វើឱ្យវាសឹកយ៉ាងឆាប់រហ័សមួយវិញទៀត
វាអាចបង្កើតបានជាការស្ទះទៅដល់ការរត់ទៅមុខរបស់យានយន្ដបានផងដែរ ហើយក៏បណ្ដាលឱ្យយានយន្ដយើងវាស៊ីសាំងថែមច្រើនជាងមុន ។
១៧) សូមចៀសវាងផ្លូវដែលមានស្ថានភាពមិនល្អបើសិនជាអាចចៀសបាន ព្រោះផ្លូវបែបនេះវាធ្វើយានយន្ដយើងបើកក្នុងស្ថានភាពមួយប្រឹងខ្លាំងសឹងតែរហូត បើផ្លូវនោះមានគ្រួស មានផុកផុងនិងខ្សាច់ផង កាន់តែធ្វើឱ្យវាស៊ីសាំង
ច្រើន អាចរហូតដល់ទៅ ៣០ ភាគរយក៏សឹងមាន ។
១៨) ប្រើប្រាស់ផ្លូវណាដែលខ្លីជាង ជិតជាងនិងមិនសូវមានចរាចរច្រើន ផ្លូវណាដែលមានចរាចរច្រើន វាអាចធ្វើឱ្យយើងត្រូវពន្យារពេលនៃការធ្វើដំណើរថែមទៀត ។ ផ្លូវដែលមានស្ថានភាពបត់កាច់កោងផ្អៀង វង់ខ្លាំង ឬរលាក់
ខ្លាំង ក៏វាអាចធ្វើឱ្យយើងខាតបង់សាំងច្រើនទៅតាមនោះដែរ ។
១៩) ភ្លើងស្ដុប ត្រូវបានគេដាក់ដោយមានកំណត់ពេលមួយជាក់លាក់ បើយើងចេះរក្សាល្បឿនយានយន្ដរបស់យើងបាន យើងអាចលែងជើងយើងពីហ្គារ ពេលទៅជិតដល់ប្រហែលជាពីរទៅបីរយម៉ែត្រពីភ្លើងស្ដុប ទុកឱ្យកំសួល
ល្បឿនឡានវាបន្ដទៅមុខទៀត បើទៅមិនដល់យើងអាចគ្រាន់តែថែមវាបន្ដិចទៀតគឺដល់ហើយ ការធ្វើបែបនេះ យើងអាចពន្យាពេលឈប់ចាំនៅឯភ្លើងស្ដុប ខ្លីជាងមុននិងកាត់បន្ថយសាំងបានខ្លះដែរ ។ បើឃើញភ្លើងស្ដុបហើយត្រូវស្មានរួច
លែងជើងពីហ្គារ ទុកឱ្យវាទៅតាមដំណើរវា កាត់បន្ថយបានប្រេងខ្លះដែរ ការឈប់នៅស្ដុបតិចជាងមុនក៏កាត់បន្ថយបានខ្លះទៀតដែរ ។
២០) ពេលឈប់នៅតាមផ្លូវ ដែលត្រូវប្រើពេលយូរ ហើយដែលយើងអាចស្មានបាន សូមប្ដូរលេខមកដាក់នៅ អិន (N) វិញ ដើម្បីឱ្យប្រអប់លេខ និងប្រេងវាបានត្រជាក់ចុះខ្លះ ។ ហេតុនះ បើសិនជាយើងត្រូវឈប់នៅទីណាមួយ
យូរ ខណៈពេលម៉ាស៊ីនវានៅដំណើរការ ត្រូវតែប្ដូរមកលេខ អិន នេះសិន វាអាចជួយកាត់បន្ថយប្រេងសាំង វាជួយកាត់បន្ថយការសឹករិចរិលរបស់ម៉ាស៊ីន និងការពារកុំឱ្យប្រអប់លេខឆាប់មានបញា្ហផងដែរ ។
២១) ចតឡាន ត្រូវលៃយ៉ាងណាកុំឱ្យត្រូវពេលចេញទៅវិញ ត្រូវបើកថយច្រើនដងទើបអាចចេញបានព្យាយាមចតលៃឱ្យយើងអាចចេញបានភ្លាមៗ ។
២២) ការឆែកពិនិត្យមើលម៉ាស៊ីនរថយន្ដបានទៀងទាត់ អាចធ្វើឱ្យយានរបស់យើងរត់ស្រួលគ្មានបញ្ហា ។ សូមមើលតាមសៀវភៅណែនាំរបស់យានយន្ដយើង ថាត្រូវប្រើប្រេងប្រភេទណា ប្ដូរវានៅពេលណា អ្វីដែលយើឃើញថា
ត្រូវចាំបាច់ប្ដូរគួរតែប្ដូរវាចេញ សំអាតតម្រងខ្យល់ឱ្យបានញឹកញាប់ កាលណាខ្យល់ចូលមិនបានល្អធ្វើឲ្យយានយន្ដស៊ីប្រេងដែរ ។
២៣) ពិនិត្យមើលគ្រឿងក្រោម ទាំងជើងកង់ទាំងបួន ប្រព័ន្ធជើងក្រោម អ្វីដែលយើងឃើញខុសពីប្រក្រតី គួរកែកុនជួសជុលវាឱ្យហើយ បើអាចធ្វើទៅបានគួរមើលជើងក្រោមទាំងអស់ មុនពេលចេញដំណើរបើអាចធ្វើបែប
នេះបាន ។ គ្រឿងក្រោមមានបញ្ហា វាអាចធ្វើឱ្យស៊ីសាំងច្រើនដែរព្រោះវាប្រឹងខ្លាំងជាងធម្មតា មួយវិញទៀតកាលណាគ្រឿងក្រោមមានបញ្ហា វានឹងមិនមានសុវត្ថិភាពក្នុងការបើកបរលឿនឬទៅផ្លូវឆ្ងាយឡើយ ។
២៤) សម្ពាធខ្យល់នៅក្នុងកង់ត្រូវដាក់ឱ្យត្រូវទៅតាមកម្រិតកំណត់ដែលមានចែងនៅលើកង់នោះស្រាប់កង់ត្រូវថ្លឹង និងឱ្យគេតម្រង់វារាល់មួយខែម្ដង ឬមុនពេលយើងចេញទៅទីណាឆ្ងាយ ព្រោះបើកង់វាបោរមិនមូលល្អ វាអាចបង្ករ
ឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់ពេលបើកបរ ដូចជាការផ្ទុះកង់ បែកកង់ ភាគច្រើនគឺបណ្ដាលមកពីមិនបានថ្លឹងកង់ឱ្យវាមានវង់មូលត្រឹមត្រូវ ដូច្នេះវាអាចធ្វើឱ្យផ្ទុះបែកនៅពេលណាមួយបាន ។ត្រូវមានប្រដាប់សម្រាប់វាស់ខ្យល់ក្នុងកង់សម្រាប់ដាក់តាម
រថយន្ដ, ប្រើប្រេងប្រភេទ ក្រាហ្វៃ តែមិនត្រូវប្រើប្រេងបន្ថែមណាមួយសម្រាប់ម៉ាស៊ីនឡើយ ទោះបីជាគេប្រកាសប្រាប់ថា បែបណាក៏ដោយ ។ការធ្វើដំណើរ ត្រូវធ្វើឱ្យបានទៅតាមសម្រួលមិនត្រូវធ្វើដោយបង្ខំនោះឡើយ ៕

រថយន្ដប្រើពន្លឺព្រះអាទិត្យ ដណ្ដើមបានកិត្យានុភាព ថាជារថយន្ដមានល្បឿនលឿនបំផុតក្នុងលោក

វាមានល្បឿនរហូតដល់ទៅ ៨៨.៧៣៨ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង (៥៥.០៧៧ម៉ៃល៍)សាកលវិទ្យាល័យ University of New South Wales' Sunswift IVy បានប្រកាសឱ្យដឹងថារថយន្ដដើរដោយថាមពលព្រះអាទិត្យដែល ខ្លួនបានផលិត ត្រូវបានចុះបញ្ជីក្នុង Guinness World Record ថាជារថយន្ដដែលមានល្បឿនលឿនបំផុត ។
ការសាកពិសោធន៍ លើល្បឿនរបស់រថយន្ដដើរដោយពន្លឺព្រះអាទិត្យនេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅថ្ងៃទី ៧ ខែមករា នៅ HMAS Albatross navy base airstrip in Nowra, Australia វាបានវ៉ាដាច់ល្បឿនមុនរហូតដល់ទៅ
១០គីឡូម៉ែត្រ (៦.២ម៉ៃល៍) ។

អ្នកវិទ្យាសាស្ដ្រអាចផ្ដិតយកស្នាមក្រយ៉ៅពីសម្លៀកបំពាក់បាន

កាលពីមុននេះបន្ដិច, ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវមកពីសាកលវិទ្យាល័យ Abertay Dundee និងក្រុមប៉ូលិស Scottish Police បានសាកល្បងពិសោធន៍រួចម្ដងមកហើយ ។ ការសាកល្បងនោះ បាននាំដល់ការធ្វើពិសោធន៍ជាលម្អិតបន្ថែមទៀត ដើម្បីឱ្យប្រាកដថា គេពិតជាមានលទ្ធភាពអាចផ្ដិតយកក្រយ៉ៅដៃរបស់មនុស្សចេញពីសម្លៀកបំពាក់បាន ដើម្បីធ្វើជាភស្ដុតាងសម្រាប់សំអាងទៅលើហេតុការណ៍បទល្មើសណាមួយបាន ។ ជាទូទៅ គេអាចបានត្រឹមតែផ្ដិតយកក្រយ៉ៅដៃចេញបានពីវត្ថុមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ មិនបានទាំងអស់ឡើយ តែភស្ដុតាងឬស្នាមក្រយ៉ៅដៃភាគច្រើន ច្រើនមាននៅលើ សម្លៀកបំពាក់របស់ជនទុច្ចរិតឬនៅលើជនរងគ្រោះ ដូច្នេះបើគេអាចទាញយកស្នាមក្រយ៉ៅចេញពីសម្លៀកបំពាក់បាន វានឹងជួយបានច្រើនថែមទៀតដល់ភ្នាក់ងារស៊ើបអង្កេត ដើម្បីស្វែងរកភស្ដុតាងសម្រាប់បទល្មើសនានា ។
បច្ចេកទេសដែលអ្នកស្រាវជ្រាវវិទ្យសាស្ដ្រយកមកប្រើនោះ វាជាវិធី ថតយករូបភាពរបស់សំពត់អាវរបស់ជនរងគ្រោះឬជនទុច្ចរិត ដោយថតជា negativeរួចប្រើរូបភាពដែលថតបានមកនោះសម្រាប់ស្វែងរកស្នាមក្រយ៉ៅ ។ តាមអ្វីដែលកេបានរកឃើញនេះ វាមិនទាន់ជាសុក្រិតណាស់ណានៅឡើយទេ តែអាចឱ្យគេប្រើការបាន ៕

លោក ភីល ផូលី ស្រមៃចង់ឃើញយានយន្ដដែលអាចហោះផង និងមុជទឹកបានផង

កាលពីមុន, មានទស្សនាវដ្ដីជាច្រើន (ក្នុងឆ្នាំ ៤០.., ៥០..) បានគូសព្រាងពីក្ដីស្រមៃរបស់ពួកគេថា នៅពេលអនាគតខាងមុខ (សព្វថ្ងៃនេះ) នឹងមានយន្ដហោះប្រភេទប្រតិកម្មដឹកអ្នកដំណើរ និងមាន យានអាវកាស ដឹកអ្នកដំណើរទៅចូលក្នុងអាកាស ។ល។ ការទស្សន៍ទាយទាំងអស់នោះ ពេលនេះបានក្លាយទៅជាការពិតទៅហើយ ដូចយើងបានឃើញនាពេលសព្វថ្ងៃនេះ ។
ឯសព្វថ្ងៃនេះវិញ អ្នកអានទស្សនាវដ្ដីវិទ្យាសាស្ដ្រជាច្រើនបានគិតស្រមៃក្នុងចិត្ដថា នៅមិនយូរប៉ុន្មានខាងមុខនេះ រថយន្ដ កាណូត យន្ដហោះ ហេឡេកុបទ័រ និងត្រូវបានគេបូកបញ្ចូលគ្នា បង្កើតចេញជាយានយន្ដកូនកាត់ម្យ៉ាង ដែលអាចប្រើការបានច្រើនយ៉ាង ទាំងអាចឱ្យវាមុជចុះទៅក្នុងទឹកមើលទេសភាពបាតសមុទ្របានផង ។
រឿងបែបនេះ វាបានជម្រុញឱ្យលោក ផូលី ដែលជាអ្នកគូរគំនូរបែបការស្រមៃវិទ្យាសាស្ដ្រ ឱ្យច្នៃគូរចេញជារូបរាងរបស់យានបែបនោះ ទោះបីជាវាអាចកើតឡើងក្ដីមិនកើតឡើងក្ដី តែវាជាក្ដីស្រមៃមួយដែលមិនគួររំលង
ចោលដោយមិនបានយកមកពិចារណាឡើយ ។ ដូចពាក្យមួយគេធ្លាប់និយាយពីមុនថា យើងចង់ស្វែងយល់ពីព្រះច័ន្ទ តែក៏មិនភ្លេចរុករកផ្កាយផងនោះទេ, បើសិនជារឿងបែបនេះវាកើតឡើងដូចកាលគ្រាមុននោះមែនដូច្នេះពេលនេះ យានបែបនោះ វាអាចនឹងកើតជារូបរាងបានដែរ...មើលទៅ ! នៅពេលអនាគត ៕

៥០០លានភពថ្មី ស្ថិតក្នុងទីដែលមិនក្ដៅពេក និងត្រជាក់ពេក អាចមានជីវិតរស់នៅបាន

យោងតាមឯកសារមួយចំនួន ដែលប្រមូលដោយអង្គការណាសា តាមរយៈការផ្កាយរណប ខែបផ្លឺដែលបានបង្ហោះចូលក្នុងតារា វិធីដើម្បីស្វែងរកភពដែលអាចទ្រទ្រង់ជីវិតបាននៅក្នុងតារាវលីរបស់យើង(Milky Way) បានបង្ហាញឱ្យដឹងថា តាមការប៉ាន់ប្រមាណគេគិតថា មានភព មានលក្ខណៈសម្បត្ដិដូចផែនដីយើង និងអាចទ្រទ្រង់ជីវិតឱ្យរស់រានបាននោះ មានរហូតដល់ទៅ ១០០០ពាន់លាន (មួយរយកោដិ) ភពឯណោះ ។ កាលពីមុននេះ ភាពយន្ដ ស្ដារត្រឹក ( Star Trek ) ដែលធ្លាប់បានបង្ហាញក្នុងភាពយន្ដនោះថា មានភពដទៃជាច្រើនដែលមានជីវិត
រស់នៅក្នុងតារាវលីរបស់យើងនេះ ។ តែពេលនេះ គេចាប់ផ្ដើមរកឃើញជាគ្រាដំបូងថា មិនមែនមានតែភពផែនដីយើងនេះតែមួយប៉ុណ្ណោះទេ
ដែលអាចឱ្យមានជីវិតកើតឡើង និងរស់នៅបាន តែមានភពដូចយើងនេះច្រើនទៀត ក៏អាចមានជីវិតរស់នៅឬអាចឱ្យមានជីវិតរស់នៅបានដែរ។

គេកំណត់បានថា រាល់ព្រះអាទិត្យដូចយើងមួយ អាចមានភពមួយ អាចឱ្យជីវិតរស់នៅបាន ហើយភពបែបនេះ មាននៅពាសពេញ ក្នុងតារាវលី ។ ចំណែកតារាវលី (Galaxy) ដទៃឯទៀតក៏ប្រហែលជាអាចមានហេតុផលបែបនេះដែរ តែមិនទាន់មានលទ្ធភាពស្វែងយល់បាន ព្រោះតែវានៅឆ្ងាយពេកនៅឡើយ ។ ទោះបីសព្វថ្ងៃនេះ គេអាចមើលទៅក្នុងមេឃឃើញអ្វីៗច្រើនជាងមុនក៏ដោយ ក៏មិនទាន់មានលទ្ធភាព ស្វែងយល់ឱ្យបានច្រើនពីតារាវលីផ្សេងៗនៅឡើយដែរ ។

លោក Alan Boss ដែលជាអ្នកតារាវិទូមួយរូបបានសន្មត់ថា តាមពិតទៅ បើយោងទៅតាមអ្វីដែលកើតមានរួចហើយលើភពផែនដីយើងនេះ និងអ្វីដែលណាសាទើបបានរកឃើញ យើងអាចស្មានបានថា មានភពខ្លះដែលដូចយើង អាចមានជីវិតរស់នៅលើនោះរួចជាស្រេចទៅហើយ យើងគ្រាន់តែនៅមិនទាន់ដឹងថា វានៅទីណានិងជីវិតនៅលើនោះមានរូបរាងបែបណាប៉ុណ្ណោះ នេះជាការអះអាងរបស់លោកបូស្ស ។តែអ្នកវិទ្យាសាស្ដ្រផ្សេងទៀតបានគិតថា មានភពរហូតរាប់រយឬពាន់ផងក៏ថាបាន មានជីវិតរស់នៅរួចជាស្រេចទៅហើយ និងអាចថាពួក គេមានប្រាជ្ញាដូចយើង ឬល្អច្រើនជាងយើងផងក៏មិនដឹង ។

កន្លងមកនេះ ពួកអ្នកប្រាជ្ញខាងតារាសាស្ដ្រ បានព្យាយាមប្រមូលយកឯកសារ ដែលគេបានស្រាវជ្រាវ រកឃើញធាតុដែលអាចផ្សំឱ្យ កើតជាជីវិតបាន បរិយាកាសដែលអាចឱ្យមានជីវិតរស់នៅបាន និងការបូកបញ្ចូលគ្នាពីគំហើញទាំងឡាយរបស់គេ ធ្វើឱ្យក្រុមអ្នកតារាវិទូ ទាំងនោះ យល់ស្របដូចគ្នាថា មានភពដែលអាចមានជីវិតរស់នៅ ប្រកបដោយបញ្ញាញាណរហូតចំនួន៣៦១ នៅក្នុងតារាវលីយើងនេះ និង អាចមានភពបែបនេះកើតឡើងចំនួនប្រហែល ៣៨០០០ផ្សេងទៀត ចាប់តាំងពីតារាវលីយើងនេះកកើតឡើងមក ។ មានសំនួរជាច្រើនត្រូវបានគេសួរថា ៖ តើមានតែភពយើងនេះតែមួយប៉ុណ្ណោះទេឬ ដែលអាចឱ្យមានជីវិតរស់នៅបាន ? តើអាចមាន ភពផ្សេងទៀតដូចយើងដែរឬទេ ? ចម្លើយចំពោះសំនួរខាងលើ កាលពីច្រើនឆ្នាំមុន ហាក់ដូចជាមិនច្បាស់លាស់ទេ តែពេលនេះ គេហ៊ានឆ្លើយថា "មាននិងមានចំនួនច្រើនទៀតផង" ។ យើងនៅតែមិនទាន់ដឹងច្បាស់ថា តើជីវិតដែលមាននៅលើភពផ្សេងៗទាំងនោះមានអ្វីខ្លះទៅ ? តើអាចមានរូបរាងបែបមនុស្សយើងដែរឬទេ ? តើមានដើមឈើដែរឬទេ ? តើសត្វនៅលើនោះមានរូបរាងបែបណាទៅ ?

ទាំងអស់នេះ គឺជាអ្វីដែលយើងចង់ដឹងច្រើនជាងគេ តែវាជារឿងមួយនៅវែងឆ្ងាយទៅមុខទៀត អាចថាក្មេងៗជំនាន់ក្រោយរបស់ យើងច្រើនតំណរទៅមុខទៀត នឹងបានដឹង នៅពេលដែលយើងមានវិធីមើល និងអាចថាគេនឹងបង្កើតយានអវកាស ដែលអាចទៅដល់ ទីនោះបាន ដើម្បីបានឃើញច្បាស់ពីអ្វីនៅទីនោះ បើសិនជាគេរកឃើញភពណាមួយជាគោលដៅ ។ នៅក្នុងតារាវលីដំរីរបស់យើងនេះ មាន ភពចំនួនប្រហែលជា ១០០ ទៅ ៤០០ ពាន់លាន, នៅក្នុងចក្រវាឡយើងនេះ គេស្មានថា មានតារាវលីប្រហែលជាជាងមួយរយពាន់លាន បើសិនជាមានភពដូចយើង តែចំនួន ១លានក្នុងតារាវលីមួយ ដូច្នេះមានភពដូចផែនដីយើងនេះច្រើនណាស់...៕

កាណាដារកឃើញវិធីពាសកញ្ចក់វែនតា កុំឱ្យស្រអាប់

គ្រប់គ្នាដែលជាអ្នកពាក់វែនតា ធ្លាប់បានដឹងហើយថា វាជាការមួយរំខានខ្លាំងណាស់ នៅរាល់ពេលដែលកញ្ចក់វែតារបស់គេស្រអាប់ ដោយសំណើម ជាពិសេសពេលមានការផ្លាស់ប្ដូរអាកាសធាតុពីសើមទៅជាក្ដៅ ។ ជួនកាលពេលយើងដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់ដែលមាន ម៉ាស៊ីនកំដៅ ខណៈនៅខាងក្រៅកំពុងត្រជាក់ តែជួនកាលពេលយើងកំពុងពាក់តែមានញើស ឬសំណើមចេញមកពីក្នុងស្បែក តែសីតុណ្ហភាព ខាងក្រៅកញ្ចក់វាក្ដៅជាង ក៏ធ្វើឱ្យកញ្ចក់វែនតាយើងស្រអាប់បានដែរ ។ ប្រហែលជាមិនយូរប៉ុន្មានទៀតទេបញ្ហាអស់ទាំងនេះ វានឹងលែងជាបញ្ហាទៀតហើយ ព្រោះក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវមួយក្រុមរបស់ ប្រទេសកាណាដា បានរកឃើញវិធីសម្រាប់ការពារបញ្ហាបែបនេះមិនឱ្យកើតមានឡើងបាន តែនេះ វាក៏អាស្រ័យផងដែរទៅនឹងការសម្រេច របស់ក្រុមនោះ បើសិនជាពួគគេមានបំណងនឹងយកអ្វីដែលគេបានរកឃើញនោះ មកដល់ដៃរបស់អ្នកដែលត្រូវការ ។ ស្រទាប់សម្រាប់ពាសលើកញ្ចក់ដែលក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវកាណាដា បានរកឃើញនេះ វាប្រើការបានជាមួយទាំងកញ្ចក់វែនតា កញ្ចក់ ឡាន កញ្ចក់បង្អួចទ្វារ កញ្ចក់កាមេរ៉ា ឬអាចប្រើជាមួយអ្វីផ្សេងទៀតដែលមានសភាពសថ្លាមើលធ្លុះហើយត្រូវការការពារកុំឱ្យស្រអាប់ ដោយសារការផ្លាស់ប្ដូរនៃអាកាសធាតុ ។ កញ្ចក់រថយន្ដក៏មិនចាំបាច់ត្រូវមានប្រព័ន្ធសម្រាប់កំដៅពេលស្រអាប់ទៀតដែរ បើសិនជាអ្វីដែលគេបានរកឃើញនោះ ត្រូវបាន
ចេញលក់ជាសាធារណៈ វានឹងជារឿងមួយដ៏អស្ចារ្យណាស់សម្រាប់ពិភពលោកយើង ព្រោះវាលែងស្រអាប់ដូចមុនទៀត ៕

វិធីធ្វើតៅហ៊ូស្រូបទឹកស្ករ

មិនដឹងថា ត្រូវហៅបង្អែមបែបនេះជាភាសាយើងដូចម្ដេចទេ តែយើងអាចធ្វើវាដោយខ្លួនឯងបានដោយប្រើវិធីពីរយ៉ាង ៖ យើងអាចប្រើខ្ទិះដូងសម្រាប់ធ្វើក៏បាន, ឯមួយទៀតយើងប្រើសណ្ដែកសៀងធ្វើក៏បាន សម្រាប់វត្ថុធាតុដើមទាំងពីរនេះ អាចជ្រើសរើសទៅតាមការចូលចិត្ដបាន ។
កាលពីដើមក្នុងជំនាន់ឆ្នាំ ១៩៦០ មានជនជាតិចិនចាស់ៗ ពាក់មួកហាមធំៗរែកតៅហ៊ូស្រូបទឹកស្ករដើរលក់តាមគ្រប់ច្រកល្ហក តែសព្វថ្ងៃនេះមិនមានទៀតទេ តែមានគេធ្វើលក់នៅក្នុងផ្សារនានាវិញ ។ នៅប្រទេសហ្វីលីពីន គេឃើញប្រុសៗធ្វើតៅហ៊ូស្រូបទឹកស្ករនេះរែកដើរលក់តាមផ្ទះច្រើន ស្ទើរគ្រប់ទីកន្លែងតាមជនបទ ទោះបីថា វាជាមុខរបរមួយមិនអាចធ្វើឱ្យយើងក្លាយទៅជាអ្នកមានមែន តែវាអាចជួយដោះ
ស្រាយបញ្ហាជីវភាពបានមួយខណៈដែរ ទម្រាំយើងអាចរកមុខរបរអ្វីផ្សេងធំដុំជាងនេះបាន ។

វិធីធ្វើ តៅហ៊ូពីខ្ទិះដូង (ប្រើខ្ទះដូងសម្រាប់ធ្វើ)

យកចានធំមួយ ដាក់សារ៉ាយ ចំនួន ១ ភាគ ទឹកបួនភាគចូល រួចដាំលើភ្លើង រហូតពុះ លើកចេញ ច្រោះវាឱ្យស្អាត ។បន្ទាប់មកដាក់ទាំងទឹកល្បាយខ្ទិះ

និងល្បាយសារ៉ាយចូលគ្នា ក្នុងឆ្នាំងធំមួយ ដាក់លើភ្លើងដាក់ភ្លើងល្មមៗ កូរវាឱ្យសព្វ និងបន្ដកូឱ្យបានចំនួនប្រហែល២០នាទី រួចចាក់វាដាក់ក្នុងចានចង្កឹះសតូចៗទុកឱ្យត្រជាក់ ។

ធ្វើទឹកស្ករសម្រាប់ស្រូប

ដាក់ស្ករក្រហមចំនួនបួនភាគ ទឹកចំនួនមួយភាគ (ស្ករសបួនពែង ទឹកមួយពែង)ដាក់ដាំលើភ្លើងឱ្យពុះ ចិតខ្ញីចំនួនប្រាំចំណិត ដាក់ចូលក្នុងទឹកស្ករនោះ ដើម្បីបង្កើតក្លិនពេលបរិភោគ កាត់វាជាដុំៗ ជាចំណិតក៏បាន ទៅតាមការចូលចិត្ដ រួចដួសទឹកស្ករស្រូបពីលើជាការស្រេច ។

ដើម្បីឱ្យប្លែកបន្ដិចយើងអាចដាក់សាគូស្ងោរលាយជាមួយ ឬទិញគ្រាប់ទទឹមគេមកដាក់លាយជាមួយក៏បាន យើងអាចដាក់សាច់ផ្លែមៀនលាយជាមួយក៏សឹងបានដូចគ្នាដើម្បីបង្កើនរសជាតិ ទៅតាមការចូលចិត្ដ។

គ្រឿងផ្សំតៅហ៊ូស្រូបទឹកស្ករដោយប្រើសណ្ដែកសៀង

យកគ្រាប់សណ្ដែកសៀងថ្មី (សណ្ដែកសៀងចាស់មិនសូវល្អ) ចំនួន បីពែងសារ៉ាយចំនួន២ដុំ ស្ករក្រហមចំនួន បីពែង ក្រណាត់នីឡុងស្អាតសម្រាប់ច្រោះ

វិធីធ្វើ

១) ត្រាំសណ្ដែកសៀងជាមួយទឹកស្អាតចំនួនមួយយប់ ដាក់ទឹកស្មើបីដងនៃចំនួនសណ្ដែក ២) យកសណ្ដែកមកលៀងទឹកម្ដងទៀតរួចដាក់កិន លៃធ្វើយ៉ាងណាឱ្យបានទឹកសណ្ដែកចំនួន៦ពែង ។

៣) ដាក់សារ៉ាយដាំលើភ្លើងដាក់ទឹកចំនួន ៧ពែង
៤) ចាក់ទឹកសណ្ដែកដែលច្រោះរួចនោះលើសារ៉ាយដែលកំពុងដាំលើភ្លើង រួចកូរវាឱ្យសព្វល្អចំនួនប្រហែល៧នាទី ។
៥) លើកចេញចាក់ចូលក្នុងឆ្នាំងស្អាតមួយ (ចានក្រឡូមធំមួយក៏បាន)
៦) ទឹកសម្រាប់ស្រូបធ្វើដូចទឹកស្រូបតៅហ៊ូធ្វើពីខ្ទិះដូងដែរ (បិរភោគពេលវានៅក្ដៅទើបឆ្ងាញ់)

ប្រើទឹកដូងសម្រាប់រក្សាបន្លែឱ្យនៅស្រស់ជាជំនួសកាប្រើថ្នាំហ្វ័ម៉ាលីន (ថ្នាំអប់សពទុក)

អ្នកលក់បន្លែមួយចំនួន បានប្រើថ្នាំអប់សពដើម្បីរក្សាបន្លែទុកឱ្យនៅស្រស់ ព្រោះលក់មិនអស់ ឬត្រូវដឹកជញ្ជូនក្នុងដំណើរផ្លូវឆ្ងាយ ជាពិសេស ថ្នាំនេះត្រូវបានគេយកមកប្រើជាមួយផ្លែឈើដែលលក់ក្នុងទីផ្សារផងដែរ ជាពិសេសផ្លែឈើដែលត្រូវដឹកជញ្ជូនមកពីទីឆ្ងាយៗ....!!!
ចាប់ពីពេលនេះទៅ យើងគួរនាំគ្នាប្រើទឹកដូងជាជំនួសវិញ ព្រោះវាមិនប៉ះពាល់សុខភាពដូចថ្នាំអប់សពនោះឡើយ ។ យោងតាមការប្រកាស
ឱ្យដឹងពីសាកលវិទ្យាល័យផ្នែកស្រាវជ្រាវវិធីសាស្ដ្រធ្វើកសិកម្មឱ្យប្រសើរឡើងរបស់ប្រទេសហ្វីលីពីនបានឱ្យដឹងថា គេបានសាកល្បងយកទឹកដូងក្នុង
ចំនួនមួយច្រើន រួចដាក់សណ្ដែកទ្រើង (សណ្ដែកកួរ) ត្រាំក្នុងនោះចំនួនយ៉ាងតិចឱ្យបានពីរនាទី បន្ទាប់មកគេអាចរក្សាវាទុកឱ្យនៅស្រស់ដដែលបាន
ចំនួនរហូតដល់បួនថ្ងៃបន្ទាប់ពីថ្ងៃប្រមូលផលរួច ភាពឆាប់ស្រពោន និងបាត់សម្រស់របស់ពណ៌សណ្ដែកត្រូវបានកាត់បន្ថយជាមួយគ្នាដែរ ។
យោងតាមសម្ដីរបស់អ្នកស្រាវជ្រាវម្នាក់បានឱ្យដឹងថា នៅក្នុងទឹកដូងមានសារធាតុម្យ៉ាងឈ្មោះស៊ីតូគីនីន(cytokinins) វាជាអ័រម៉ូនមួយប្រភេទ
ទទួលខុសត្រូវទៅលើពណ៌បៃតង (chlorophyll) របស់សណ្ដែកជាហេតុធ្វើឱ្យវាអាចរក្សាពណ៌វាបានយូរជាង ។
យើងអាចប្រើវិធីដូចគ្នានេះជាមួយបន្លែដទៃឯទៀតក៏បានឱ្យតែបន្លែនោះមានពណ៌បៃតង ។
តើទឹកដូងមានប្រយោជន៍អ្វីខ្លះចំពោះសុខភាព ?
ទឹកដូងខ្ចីមាន ៖
- កាបូហាយដ្រេតតិច
- ជាតិខ្លាញ់ត្រឹមតែ១ភាគរយ
- ជាតិស្ករតិចតួចបំផុត
ទឹកដូងអាចជួយបង្កើនសុខភាព និងប្រឆាំងជាមួយមេរោគ ៖
១) ធ្វើឱ្យសីតុណ្ហភាពក្នុងខ្លួនត្រជាក់ចុះ និងរក្សាសីតុណ្ហភាពឱ្យនៅក្នុងកំដៅមួយស្ថេរ
២) ជាភេស្ជៈមួយជួយបង្កើនជាតិទឹកក្នុងខ្លួនបានសមស្របតាមសេចក្ដីត្រូវការ
៣) ជួយនាំយកសារធាតុចិញ្ចឹម និងអុកស៊ីហ្សែនទៅកាន់កោសិកាក្នុងខ្លួន
៤) ជួយបង្កើន និងសម្រួលជាតិទឹក បន្ទាប់ពីការហាត់ប្រាណបាត់បង់ជាតិទឹកច្រើន
៥) ធ្វើឱ្យយើងមានសុខភាពល្អប្រសើរ
៦) ជួយបង្កើនភាពស៊ាំក្នុងខ្លួនប្រឆាំងទល់មេរោគនានាមួយចំនួន
៧) ជួយឱ្យស្រកទម្ងន់បើយើងមានខ្លាញ់ក្នុងខ្លួនច្រើន
៨) ជួយកាត់បន្ថយជាតិពុល និងប្រយុទ្ធជាមួយមេរោគ
៩) ជួយសំអាតជាតិពុលក្នុងព្រ័ន្ធរំលាយអាហារ
១០) ជួយគ្រប់គ្រងជាតិស្ករចំពោះអ្នកមានរោគទឹកនោមផ្អែម
១១) ជួយឱ្យរាងកាយយើងប្រឆាំងជាមួយមេរោគពីខាងក្រៅដូចជាគ្រុន ផ្ដាសាយ...
១២) ជួយធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពរវាងជាតិអាស៊ីដ និងអាល់កាលីនក្នុងឈាម
១៣) ជួយព្យាបាលក្រលៀន និងក្រួសក្នុងតម្រងនោម
១៤) ជួយបង្កើនលំហូរឈាមឱ្យប្រសើរជាងមុន
១៥) ទឹកដូងល្អជាងទឹកដោះគោ ព្រោះមានសារធាតិចិញ្ចឹមច្រើនជាង
១៦) ទឹកដូងមានសារធាតុហ្វូលីក អាស៊ីដ ដែលមានក្នុងទឹកដោះម្ដាយ វាល្អជាងម្សៅទឹកដោះខ្លះ
១៧) ទឹកដូងគឺជាទឹកសុទ្ធពិតៗ និងគ្មានមេរោគ
១៨) ទឹកដូងមានសភាពដូចឈាមមនុស្ស ប្លាស្មារបស់វាដូចរបស់មនុស្សដែរ
១៩) ទឹកដូងត្រូវបានប្រើធ្វើជាស៊ីរ៉ូមនៅក្នុងប្រទេសខ្លះ និងបានជួយអាយុជីវិតមនុស្សជាច្រើន
២០) នៅក្នុងទឹកដូងមានសារធាតុប៉ូតាស្យូមរហូតដល់ ២៩៤មីល្លីក្រាម ច្រើនជាងទឹកភេសជ្ជៈរបស់អ្នកកីឡា និងទឹកភេសជ្ជៈបង្កើនកម្លាំង
២១) ទឹកដូងមានសូដ្យូមត្រឹមតែ ២៥មីល្លីក្រាម ឯចំណែកភេសជ្ជៈអ្នកកីឡាមានរហូតដល់៤១មីល្លីក្រាម
២២) ក្នុងទឹកដូងមានជាតិស្ករចំនួន៥មីល្លីក្រាម ឯចំណែកទឹកភេសជ្ជៈវិញមានរហូតដល់ ១០-២៥មីល្លីក្រាម
២៣) នៅក្នុងទឹកដូងមានក្ល័រាយដ៍ចំនួនរហូតដល់១១៨មីល្លីក្រាម ឯទឹកភេសជ្ជៈវិញមានត្រឹមតែ ៣៩មីល្លីក្រាម តែប៉ុណ្ណោះ ។
ទឹកដូងថោក តែផ្ដល់នូវប្រយោជន៍ផ្នែកសុខភាពច្រើនដល់រាងកាយយើង តែត្រូវជ្រើសរើសដូងណាដែលទើបបេះមកថ្មីៗតែប៉ុណ្ណោះ ដូង
បេះមកទុកយូរមិនសូវល្អ បាត់បង់គុណភាពរបស់វា ។ កូនង៉ាដែលម្ដាយមិនសូវសម្បូរទឹកដោះ អាចឱ្យបៅទឹកដូងជាជំនួយបន្ថែមបាន បន្ទាប់ពីទារក
អាចញ៉ាំចំណីរឹងបានគឺនៅពេលវាមានអាយុបាន៦ខែទៅ៨ខែ ។ វេជ្ជបណ្ឌិតខ្លះណែនាំឱ្យមាតាដែលមានទារកក្នុងផ្ទៃផឹកទឹកដូងខ្ចីឲ្យបានជារឿយៗ
ដើម្បីសុខភាពមាតា និងទារក្នុងផ្ទៃ ៕

ប្រើមេដែកដើរដោយអគ្គិសនីជាជំនួយដល់រឺស័រឡាន

នៅក្នុង conference មួយនាទីក្រុងសាន់ ហូហ្សេ (អាមេរិក) កាលពីខែធ្នូធ្នាំមុននេះ, អ្នកតំណាងមកពី Netherlands' Eindhoven University of Technology មួយក្រុម បានបង្ហាញឱ្យឃើញពីលទ្ធផលចេញពីការស្រាវជ្រាវរបស់ពួកគេ ដោយគេបានបង្ហាញ electromagnetic vehicle ទើបបង្កើតថ្មី ។ ពេលដាក់បង្ហាញនោះក្រុមនេះបាននាំយកឯកសារមួយចំនួនមកបង្ហាញនិង បានរៀបចំរថយន្ដមួយគ្រឿងបំពាក់ជាមួយរ៉ឺស័រប្រើមេដែកនេះ ត្រៀមសម្រាប់ដាក់បង្ហាញនៅក្នុងពិពណ៌(AutoRAI) រថយន្ដសម្រាប់ពេលអនាគត នាទីក្រុងអាមស្ទើរដែម ។
យោងតាមឯកសារដែលគេនាំយកមកបង្ហាញនោះ បានគូសបញ្ជាក់ថា ជាមួយរ៉ឺស័រថ្មីនេះវាអាចជួយឱ្យការជិះរថយន្ដមានភាពប្រសើរ មានផាសុខភាព សឹងមិនរលាក់សោះ គឺជួយបានរហូតដល់៦០ភាគរយឯណោះ ។
គេបានហៅ C នោះថា Eindhoven suspension វាដើរដោយប្រើភ្លើងពីរថយន្ដ តែវាមិនមែនមានត្រឹមតែការជួយទ្រោលការរលាក់របស់ថយន្ដ ផ្នែកមេកានិចតែប៉ុណ្ណោះទេ ក្រៅពីនេះវានៅទទួលយកការបញ្ជាផ្ទាល់ពីគ្រឿងកុំព្យូទ័ររបស់រថយន្ដផងដែរ ដើម្បីសម្រួលដល់ស្ថានភាពផ្លូវ និង លៃធ្វើយ៉ាងណាឱ្យរថយន្ដនោះរត់បានស្រួល និងមិនឱ្យរលាក់ ។
គ្រឿងកុំព្យូទ័រ វាទទួលសញ្ញាមកពី accelerometers និងពី sensors ផ្សេងទៀតបស់រថយន្ដ រួចវាបញ្ជាត្រឡប់វិញថាត្រូវលៃយ៉ាងណាដោយ យោងទៅតាមព័ត៌មានវាទទួលបាន អ្វីដែលវាធ្វើគឺរហ័សបំផុតមិនបានស្មើមួយភាគបួននៃវិនាទីផង ។ តាមការពិតទៅ active suspension មិនមែនជាអ្វីដែលថ្មីនោះទេ វាធ្លាប់ត្រូវបានគេធ្វើរួចទៅហើយ និងបានយកមកបំពាក់ឱ្យរថយន្ដទំនើបៗ

រួចហើយដែរ ជាពិសេសគឺគេបានយកវាមកលាយបញ្ចូលជាមួយប្រព័ន្ធទប់ភាពរលាក់របស់ រថយន្ដបែប C នាពេលកន្លងមក ។ តែដោយសារថា ការប្រើ hysraulic systemsសម្រាប់ជាជំនួយ វាមិនអាចផ្លាស់ប្ដូរបានរហ័សតាមស្ថានភាពផ្លូវភ្លាមៗបានជាហេតុ ធ្វើឱ្យវាមិន អាចជួយអ្វីបានច្រើនឡើយ ។ ដោយសារមូលហេតុនេះហើយ ដែលធ្វើឱ្យពួកក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវនោះ ផ្លាស់ប្ដូរវាមកប្រើជា electromagnetic វិញ ព្រោះវាអាចឆ្លើយតបបានរហ័សចំពោះការបញ្ជាចេញពីកុំព្យូទ័រ ។
យោងតាមការស្រាវជ្រាវមួយផ្សេងទៀតបានកត់សំគាល់ថា ប្រព័ន្ធជំនួយកុំឱ្យរលាក់ប្រើបូមនាពេលនេះមិនអាចជួយអ្វីបានច្រើនឡើយ ទោះបីវាត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយប្រព័ន្ធបញ្ជារបស់កុំព្យូទ័រហើយក៏ដោយក៏វាស្ពឹកជាងអ្វីដែលគេទើបបានរកឃើញនេះច្រើនដែរ ។
ប្រព័ន្ធថ្មីនេះជំនួយកុំឱ្យរលាក់ថ្មីនេះ (shock absorber) មានរូបរាង និងទំហំប្រហាក់ព្រហែលគ្នាទៅនិងបូមធម្មតាដែរ តែវាមាន passive spring, electromagnetic actuator, control unit និង batteries (ថ្មពិល) ប្រព័ន្ធថ្មីនេះដែរ វាអាចស៊ីភ្លើងខ្ពស់បំផុតត្រឹមតែ៥០០វ៉ាត់តែតាមពិតទៅវា ប្រើភ្លើងនេះត្រឹមតែប្រហែលជា ១ភាគ៤នៃចំនួនភ្លើងដែលវាត្រូវការនោះប៉ុណ្ណោះ ។
បើទោះបីជាថ្មរបស់វាអស់ ក៏វានៅដំណើរការបានតាមបែបមេកានិចរបស់វាជាធម្មតាដែរ ដោយមិនមានប៉ះពាល់អ្វីឡើយ គ្រាន់តែវា មិនបានបំពេញកិច្ចរបស់វាឱ្យបានគ្រប់មួយរយភាគរយតែប៉ុណ្ណោះ ។នៅពេលគេបានសាកល្បង លើរថយន្ដមួយ ដោយដាក់ជាមួយតែកង់មួយប៉ុណ្ណោះ រួចពិនិត្យរបៀបដែលវាធ្វើការ គេបានរកឃើញថា វាពិតជាបានជួយយ៉ាងច្រើនពិតប្រាកដមែន បើប្រៀបធៀបជាមួយបូមទាំងអស់ដែលកំពុងត្រូវបាន គេប្រើនាពេលសព្វថ្ងៃនេះ ។ ពេលនេះគេកំពុងដំណើរការសាកល្បងទៅលើកង់ពីរ រួចទៅលើកង់ទាំងបួន ដោយឱ្យកង់នីមួយៗអាចគ្រប់គ្រង ខ្លួនឯងបាន និងមានទំនាក់ទំនងជាមួយកង់ដទៃឯទៀតតាមស្ថានភាពផ្លូវពិតប្រាកដ រួចលៃវាតាមនោះ ៕

ថ្ម Li-ion ប្រភេទថ្មីប្រើពេលសាកស្មើត្រឹម ការចូលចាក់សាំងឡានមួយធុងប៉ុណ្ណោះ

មានហេតុផលមួយ ចំនួនដែលអ្នកទិញរថយន្តដើរដោយ Motor ប្រើអាគុយមិនចូលចិត្តគឺដោយសារវាត្រូវការពេលច្រើនពេក សម្រាប់សាកអាគុយ ដូច្នេះវាមិនអាចបម្រើសេចក្តីត្រូវការរបស់អ្នកបើកបរបានទាន់ពេលវេលាឡើយ ។ មួយវិញទៀតនោះគឺល្បឿនរបស់វា មិនលឿនទាន់ចិត្តតាមការចង់បាន មិនដូចជារថយន្តដែលប្រើសាំងឡើយ ទាំងចម្ងាយផ្លូវដែលបើកបរ ទាំងទីកន្លែងសម្រាប់សាកអាគុយនៅតាមផ្លូវក៏មិនមានគ្រប់គ្រាន់ ទាំងអស់នេះគឺជាមូលហេតុមួយចម្បងគេសម្រាប់អ្នកប្រើ ។ តាមពិតទៅរថយន្ត ប្រភេទ EV ប្រើអាគុយវាត្រូវបានផលិតចេញមកលក់សម្រាប់តែការប្រើប្រាស់នៅក្នុងក្រុងបើកបរចម្ងាយជិតៗ ដើម្បីកាត់បន្ថយផ្សែង និងកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ សាំងតែប៉ុណ្ណោះ ។
ដំណឹងល្អមួយសម្រាប់ពេលខាងមុខអាចថាច្រើនឆ្នាំទៅមុខទៀតរថយន្ត ប្រើអាគុយ លែងមានបញ្ហាប្រើពេលវេលាសម្រាប់សាកអាគុយយូរទៀតហើយ ព្រោះគេបានផលិតប្រភេទថ្ម Li-ion ថ្មី អាចឲ្យសាកបញ្ចូលភ្លើងប្រើពេលយ៉ាងខ្លីបំផុត ។
ជាធម្មតា អាគុយសាកច្រើនផង វាអាចធ្វើឲ្យខូច អាគុយបាន ឬអាចថា ប្រើមិនបានយូរតែដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ គេបាន ផលិតវត្ថុម្យ៉ាង មានសណ្ឋានរាងដូចជាអេប៉ុង ត្រូវបានក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវមួយក្រុមនៅឯសាកលវិទ្យាល័យមួយនៃរដ្ឋ illinois ក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិករកឃើញ ។
គេមិនទាន់មានពត៌មានមួយជាកំណត់ស្តីពីបចេ្ចកវិទ្យា ផលិតថ្មសាកបែបថ្មីនេះនៅឡើយទេ ហើយក៏គ្មានវត្ថុគំរូត្រូវបានផលិតសម្រាប់យកមកបង្ហាញដែរ យើងនឹងតាមដានពត៌មាននេះជាបន្ថែមថែមទៀត ។

ប្រេងម៉ាស៊ីនរថយន្ដដែលប្រើរួចអាចឱ្យគេកែប្រែទៅជាប្រេងឥន្ធនៈបាន

គេបានប៉ាន់ប្រមានថា មានប្រេងម៉ាស៊ីនចំនួនប្រហែលជា ៣.៣ពាន់លានលីត្រ ត្រូវបានគេផលិតសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ឱ្យដល់យានយន្ដទាំងអស់ នៅទូទាំងពិភពលោកក្នុងមួយឆ្នាំៗ ។ ប្រេងទាំងនោះមួយចំនួនត្រូវបានគេប្រមូលយកមកចម្រាញ់សម្រាប់ប្រើការជាថ្មី និងខ្លះទៀតត្រូវបាន
គេយកទៅកែច្នៃធ្វើជាប្រេងសម្រាប់ដុតកំដៅក្នុងរដូវរងា ។ ទោះបីជាមានការកែច្នៃបែបនេះក្ដី ក៏វិធីទាំងនោះ វាមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីសមស្របតាម ការចង់បានមិនឱ្យមានការបំពុលបរិស្ថានឡើយ ក្នុងករណីជាទូទៅឬភាគច្រើន វាត្រូវបានគេ ចាក់ចោលចូលទៅកន្លែងចាក់សម្រាម ឬបង្ហូរចូលក្នុង សមុទ្រ ដែលជាបច្ច័យមួយយ៉ាងអាក្រក់សម្រាប់បរិស្ថាន ។
ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវមកពីសាកលវិទ្យាល័យខេមប្រ៊ីចបានរកឃើញវិធីដើម្បីកែច្នៃប្រេងម៉ាស៊ីនដែលគេបោះចោលនោះឱ្យក្លាយទៅជា ប្រេងឥន្ធនៈអាចប្រើសម្រាប់ចាក់រថយន្ដបាន ។ វិធីដែលគេធ្វើនោះ គឺយកប្រេងនោះទៅចំហុយដូចយើងបិទស្រា ដោយមិនឱ្យមានខ្យល់អុកស៊ីហ្សែនចូលពេលនោះប្រេងកខ្វក់នោះនឹងត្រូវបានញែក ចេញជា ហ្កាស វុត្ថុរាវ និងកាករបស់វា ដោយប្រើភ្លើងខ្លាំង ។ ហ្កាសរួមជាមួយវត្ថុរាវដែលបញេ្ចញមកពេលចំហុយនោះ ក្លាយទៅជាឥន្ធនៈមួយប្រភេទអាចប្រើការបាន តែអ្នកវិទ្យាសាស្ដ្រដែលជាអ្នក ចូលរួមក្នុងការស្រាវជ្រាវផ្ទាល់ បានឱ្យដឹងថា ទោះបីនេះជាវិធីមួយអាចប្រើការបានមែន តែកំដៅមិនអាចធ្វើឱ្យប្រេងបាតនោះទាំងស្រុងទទួលបាន កំដៅស្មើៗគ្នាឡើយ ទោះបីវាស្ថិតនៅក្នុងឆ្នាំងចំហុយតែមួយក៏ពិតមែន ។ ដូច្នេះដើម្បីជាជំនួយបន្ថែម ពួកគេបានបន្ថែមម៉ៃក្រូវេវមួយថែមទៀតដើម្បី កំដៅប្រេងទាំងនោះជាមុនសិន ដូច្នេះពេលប្រេងដែលបានកំដៅរួចហើយនោះចូលទៅដល់ក្នុងឡចំហុយវានិងមានកំដៅស្មើៗគ្នា ប្រយោជន៍មួយទៀត នោះ គឺនៅក្នុងពេកំដៅវាជាលើកដំបូង វាត្រូវឆ្លងកាត់តម្រងប្រេងដើម្បីច្រោះយកកំទេចកំទីទាំងឡាយដែលមានក្នុងនោះចោលចេញសិនដែរ មុនពេល វាចូលទៅដល់ក្នុងឆ្នាំងចំហុយ ដើម្បីកាត់បន្ថយសំណល់ផ្សេងៗឱ្យនៅតិចបំផុត ។ ដោយធ្វើតាមរបៀបនេះ គេអាចកែប្រែប្រេងម៉ាស៊ីនចាស់ៗដែលគេចោលនោះឱ្យទៅជាប្រេងសាំងនិងប្រេងម៉ាហ្សូត យកមកចាក់ក្នុងរថយន្ដ បាន អ្វីដែលគួរកត់សម្គាល់នោះ គឺប្រហែលជា៩០ភាគរយនៃប្រេងចាស់ៗ អាចឱ្យគេកាឡៃទៅជាប្រេងប្រើការបានដូចសាំងនិងម៉ាហ្សូត ។ យោងតាមសំដីរបស់លោក ហូវ៉ាដ ឆេសដែលជាអ្នកដឹកនាំការស្រាវជ្រាវ នេះបានបញ្ជាក់ថា នេះគ្រាន់តែជាការពិសោធន៍តូចមួយពិតមែន តែគេអាចធ្វើវាឱ្យទៅជាគម្រោងមួយធំដុំ ក្នុងបែបផែនជាឧស្សហកម្មបាន គឺអាចពង្រីក ទៅតាមអ្វីដែលគេចង់បាន ដោយគ្មានកំណត់ឡើយ ព្រោះប្រេងចាស់ៗទាំងនោះមាននៅគ្រប់ទីកន្លែងទូទាំងពិភពលោក ៕

វែនតាដែលអាចមើលជិតផងមើលឆ្ងាយផង

អ្នកដែលមានបញ្ហាភ្នែក រមែងជួបប្រទះបញ្ហាមួយ គឺពិបាកក្នុងការមើល ព្រោះបើភ្នែកនោះមានបញ្ហាមើលជិតមិនច្បាស់គេត្រូវពាក់វែនតាដើម្បីឱ្យមើលជិតបាន តែនៅពេលគេត្រូវមើលអ្វីមួយឆ្ងាយ គេត្រូវដោះវាចេញ ផ្ទុយទៅវិញសម្រាប់អ្នកដែលមិនអាចមើលឆ្ងាយបានច្បាស់ត្រូវពាក់វែនតាដើម្បីឱ្យអាចមើលឆ្ងាយបាន តែដើម្បីមើលជិត គេត្រូវដោះវែនតានោះចេញវិញដែរ ។ នេះគឺជាបញ្ហាមួយដែលកំពុងតែចោទឡើងសម្រាប់អ្នកមានបញ្ហាភ្នែកគ្រប់គ្នា ។
តែចាប់ពីពេលនេះទៅ គេមិនគួរលំបាកគិតពីរឿងនេះទៀតឡើយ ព្រោះមានក្រុមហ៊ុនមួយបានផលិតវែនតាមួយបែប ដែលបញ្ជាដោយគ្រឿងអេឡិចត្រូនិច អាចឱ្យគេចុចកុងតាក់ប្ដូរវាពីមើលជិតមកជាការមើលឆ្ងាយវិញបានភ្លាមៗ ដោយមិនចាំបាច់ត្រូវដោះវែនតានោះចេញឡើយ ។ វែនតាប្រភេតថ្មីនេះត្រូវបានគេឱ្យឈ្មោះវាថា បៃអូហ្វូកល (bifocal) ។ ជាវែនតាតែមួយបែបក្នុងលោក ដែលប្រើអេឡិចត្រូនិចសម្រាប់បញ្ជារកញ្ចក់វែនតា សឹងស្រដៀងទៅនិងរបៀបកាមេរ៉ាដែរ នៅក្នុងកញ្ចក់នោះមានស្រទាប់ទឹកគ្រីស្ដាល់យ៉ាងស្ដើងបង្កប់ក្នុងនោះ វានឹងផ្លាស់ប្ដូរភ្លាមៗបើគេចុចបញ្ជាវា ដើម្បីកែតម្រូវរបៀបដែលអ្នកពាក់វាត្រូវការ ។
តែគួរឱ្យអនិច្ចា វែនតានេះ ត្រូវបានគេដាក់លក់ក្នុងតម្លៃមួយយ៉ាងខ្ពស់រហូតដល់ ជាងមួយពាន់ដុល្លារ ។វាជាវែនតាដែលផលិតដោយក្រុមហ៊ុន Pixel Optics ជាក្រុមហ៊ុនមួយផលិតវែនតាលក់ អស់រយៈពេល១២ឆ្នាំមកហើយ ហើយមានច្បាប់រក្សាកម្មសិទ្ធបញ្ញារហូតដល់ចំនួន ២៧៥បែប ។
សូមបញ្ជាក់ថា វែនតានេះ មើលទៅដូចជាវែនតាធម្មតាដូច្នោះដែរ តែវាមិនមែនជាវែនតាបែបធម្មតាឡើយបើបានប្រើវា ៕

សត្វល្អិតម្យ៉ាង អាចរស់នៅបានរហូតមួយលានឆ្នាំ ដោយមិនចាំបាច់រួមភេទគ្នា

ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ដ្រកាណាដាមួយក្រុម កំពុងតែតាមដានពិនិត្យទៅលើ ឌីអិនអេ សត្វល្អិតមួយប្រភេទ ឈ្មោះថា ធិមេម៉ា រស់នៅតាមទីព្រៃរបោះតូចៗភាគខាងលិចសហរដ្ឋអាមេរិក ។ ពួកគេបានស្វែងបកត្រឡប់ទៅរកពូជអម្បូររបស់សត្វនេះចំនួនពីរប្រភេទ ដើម្បីរកឱ្យឃើញពីសាវតារបស់វា ជាពិសេសគឺសំដៅទៅលើកត្ដាដែលវាអាចរស់នៅបាន និងការបន្ដពូជរបស់វា អ្វីដែលសំខាន់ជាងគេនោះ គឹនៅត្រង់ដែលវាមិនចាំបាច់មានសម្ព័ន្ធភេទ តែអាចបន្ដពូជបាន ។ ការរកឃើញណាមួយអាចនឹងជួយឱ្យពួកគេបានយល់កាន់តែច្បាស់ថែមទៀតពីជីវិតដែលមិនចាំបាច់មានសម្ព័ន្ធភេទ តែអាចរស់បានដែរ ។ ពពួកសត្វល្អិតនេះ វាបង្កើតកូនចៅដោយមិនមានភេទជាឈ្មោលឡើយ សត្វញីអាចបង្កើតកូនបានទោះបីស្ថិតក្នុងសភាពជាសត្វព្រហ្មចារី មានកូនបាន (មិនបានរួមភេទតែអាចផ្ដល់កំណើតបាន) ដោយមិនចាំបាច់មានទឹកកាមរបស់ឈ្មោលមកបង្កាត់ជាមួយពងឱ្យទៅជាកូន ។ តាមការពិនិត្យជាក់ស្ដែងគេបានរកឃើញថា វាបង្កើតកូនដោយការបំបែកខ្លួនវា (ក្លូន) ដោយខ្លួនឯង ។
លោកស្រីវេជ្ជបណ្ឌិត ថេនច្យា ស្វេនដឺរ រួមនិងសហការីរបស់គាត់ បានរៀបចំការធ្វើតេស្ដសាកល្បងមួយដើម្បីចង់ដឹងថាតើសត្វនេះវាមានអាយុកាលប៉ុន្មានមកហើយ និងមួយទៀតនោះគឺបំណងចង់រកឱ្យឃើញថា តើពពួកសត្វល្អិតនេះ វាបានធ្វើការបំបែកខ្លួន (ក្លូន) នេះមកយូរប៉ុណ្ណាហើយ ។
ក្នុងរយៈពេលនៃការធ្វើតេស្ដសាកពិសោធន៍នោះ គេបានរកឃើញថា មានអម្បូររបស់វាចំនួន៥ ជាមេបា ដែលបានរស់នៅជាង៥សែនឆ្នាំមកហើយ ឯចំណែកគ្នាវាចំនួនពីរផ្សេងទៀត មានអាយុច្រើនជាងនេះទៅទៀត ។ ព្រោះវាមានពេលអាចរស់រហូតមានអាយុជាងមួយលានឆ្នាំឯណោះដោយមិនទាំងដែលបានបានបង្កាត់ពូជម្ដងណាឡើយ ។ តែអ្វីដែលជាប្រការអាក្រក់ចំពោះការបំបែកខ្លួនរបស់ពួកវា ទោះជាអាចបង្កើនចំនួនបានឆាប់រហ័សមែន តែមិនអាចសម្របខ្លួនបានល្អទៅនិងការផ្លាស់ប្ដូររបស់បរិស្ថានជារួមឡើយ ។
ការធ្វើតេស្ដសាកល្បងនៅពេលខាងមុខៗទៀតអាចនឹងឱ្យគេយល់បានកាន់តែច្រើនពីសត្វល្អិតនេះនិងរបៀបដែលពួកវាអាចរស់នៅបាន ដោយគ្រាន់តែក្លូនខ្លួនឯង និងមិនត្រូវការជំនួយពីអាឈ្មោលដើម្បីបន្ដពូជ ៕

តភ្ជាប់កុំព្យូទ័រពីរគ្រឿង តាមរយៈ USB (Connect two computers for files and internet sharing)

វិធីដែលងាយស្រួលបំផុតសម្រាប់តភ្ជាប់កុំព្យូទ័រពីរគ្រឿង ឱ្យអាចផ្លាស់ប្ដូរហ្វៃល៍គ្នាបាន នោះ គឺតាមការប្រើខ្សែ USB-USB Cable ។ បើយើងតភ្ជាប់កុំព្យូទ័ររបស់យើងតាមវិធីនេះ យើងអាច Transfer ហ្វៃល៍ រវាងម៉ាស៊ីនកុំព្យូទ័រទាំងពីរទៅវិញទៅមកបានងាយ ក្រៅពីនេះយើងនៅអាច Share internet connection បានផងដែរ ។ តែសូមប្រយ័ត្នចំពោះអ្វីដែលយើងទិញយកមកប្រើនោះផង ព្រោះខ្សែកាបយូអេសប៊ីប្រភេទនេះ វាមានច្រើនបែប ដោយរួមទាំងខ្សែយូអេសប៊ីប្រភេទធម្មតាផងដែរ ។ សូមមើលរូបខាងក្រោមនេះ

ខ្សែយូអេសប៊ីទាំងពីរខាងលើនេះ មានរូបរាងដូចគ្នា តែអ្វីដែលវាអាចធ្វើបាន គឺមិនដូចគ្នាទេ ។ ឯខ្សែយូអេសប៊ីមួយបែបទៀត គឺជាខ្សែយូអេសប៊ីសម្រាប់តភ្ជាប់ទៅកាន់គ្រឿងផ្សេងៗ ដូចជា ព្រីនថឺរ ស្កេនណឺរ ហាដឌីសក្រៅជាដើម មិនអាចយកមកតភ្ជាប់ពីកុំព្យូទ័រទៅកុំព្យូទ័រមួយទៀតបានឡើយ បើពុំនោះទេ វានឹងបណ្ដាលឱ្យខូចកុំព្យូទ័រទាំងពីរជាមិនខាន ។ ដើម្បីឱ្យការបញ្ជូនហ្វៃល៍បានលឿន សូមជ្រើសរើសយកយូអេសប៊ីប្រភេទ Version 2.0-3.0 ព្រោះវាមានល្បឿនលឿនជាង Version 1.1 ដែលមានចំណាស់ចាស់ហួសទៅហើយ ។
USB Cable ទាំងពីរបែបខាងលើនេះ មានប្រូក្រាមរបស់វាមកជាមួយ ដើម្បីឱ្យវាអាចប្រើការបាន បើពុំនោះទេ យើងមិនអាចប្រើការវាបានឡើយ បើគ្មានប្រូក្រាម Driver របស់វា ។
វិធីប្រើ និង Install វាមានភ្ជាប់មកជាមួយស្រាប់ វាជាភាសាអង់គ្លេស និងជា PDF File អាចបើកមើលដោយប្រើ Adobe Acrobat ។ តែយើងក៏អាចមើលតាមវិធីតម្លើង តាមរយៈការណែនាំដែលមានមកជាមួយខ្សែកាបនោះបានដែរ ។ វិធីធ្វើ និងវិធីតម្លើងឱ្យអាចប្រើការបាន គឺសឹងស្រដៀងគ្នា មិនមានអ្វីខុសគ្នាច្រើនឡើយ ។ ហ្វៃល៍នេះ មានដាក់ភ្ជាប់ក្នុងកញ្ចប់ Folder របស់ព្រឹត្ដិប័ត្រនេះ ។
ក្រៅពីប្រូក្រាម ដែលមកជាមួយខ្សែកាបយូអេសប៊ីនោះ យើងក៏អាចប្រើប្រូក្រាមក្រៅជាមួយខ្សែកាបយូអេសប៊ីនេះបានដែរ តែត្រូវឱ្យប្រាកដថា ខ្សែដែលយើងមាននោះ វាអាចឱ្យប្ដូរពី Data Bridge Mode and network Mode បាន ។ ប្រូក្រាមនោះ មានឈ្មោះថា PClinq2.exeវាជាប្រូក្រាមមួយដែលបង្កើតឡើងដោយជនអនាមិក គ្មានឈ្មោះជាម្ចាស់ និងត្រូវបានគេចម្លងចែកគ្នាប្រើយូរមកហើយ (មិនបាច់ទិញទេ) ក្នុងករណីដែលយើងគ្មានសូហ្វវែរ យើងអាចប្រើវាជាជំនួសបាន ។ វិធីប្រើ ៖
សូមកំទាន់ដោតខ្សែយូអេសប៊ីនេះ, ត្រូវ Install Software ជាមុនសិន ( Software come with USB Cable) ត្រូវរង់ចាំរហូតយើង Install វារួចរាល់ហើយទើបភ្ជាប់ខ្សែ USB Cable

រូបភាពខាងលើនេះ បង្ហាញពីការភ្ជាប់សម្រាប់ File Transfer រូបភាពខាងក្រោមនេះ បង្ហាញពីការភ្ជាប់សម្រាប់ Network and Internet Sharingរូបភាពខាងលើនេះបង្ហាញពីការភ្ជាប់សម្រាប់សម្រាប់ USB - USB Network បញ្ជូនហ្វៃល៍និង Share Internet ទៅឱ្យម៉ាស៊ីនមួយផ្សេងទៀត ។ វាគឺជាវិធីមួយដែល បើយើងមិនមានជម្រើសណាផ្សេង ឬជម្រើសផ្សេងទៀត មិនអាចប្រើការបានក្នុងខណៈដែលយើងត្រូវការ ។

យើងអាចប្រើ MiFi 2200 (WiFi hotspot) សម្រាប់ File Tansfer and Internet Sharing សម្រាប់កិច្ចការស្រដៀងគ្នានេះផងដែរ វាមានភាពងាយស្រួលជាង មួយវិញទៀត យើងអាចចែកការ ប្រើអ៊ិនថឺរណិតបានរហូតដល់កុំព្យូទ័រចំនួន ៥គ្រឿង អាចបញ្ជូនហ្វៃល៍រវាងម៉ាស៊ីនដែលយើងបានភ្ជាប់ជាមួយ ។ វាមានតម្លៃត្រឹមតែ៤៥ ដុល្លារទៅ ១០០ ដុល្លារតែប៉ុណ្ណោះ ។ វាមានទំហំតូចងាយស្រួលយកតាមខ្លួន តែសម្រាប់ការភ្ជាប់អ៊ិនថឺរណិត វាមានល្បឿនមិនប្រក្រតីឡើយព្រោះវាអាស្រ័យទាំងស្រុងទៅលើទីតាំងនិងកន្លែងដែលយើងប្រើវា ។ យើប្រើវាក្នុងករណី ដែលយើងមានក្រុម មានគ្នាដែលត្រូវចែករំលែកហ្វៃល៍ភ្លាមៗ ៕

របៀបបញ្ចូលភាសាខ្មែរជាមួយ iPhone 3-4, iPad and iPod touch + Font + Keyboard

មានមិត្ដអ្នកអានជាច្រើនមិនអាចបើកមើល វេបសាយត៍ជាភាសាខ្មែរបានតាមរយៈទូរស័ព្ទអាយហ្វូន ហើយបានសំណូមពរឱ្យយើងខ្ញុំជួយផ្ដល់ពីរបៀបនៃការបញ្ចូល និងប្រើភាសាខ្មែរក្នុង

ទម្រង់ជាយូនីកូដ ដោយរួមទាំងវិធីអាចឱ្យវាយភាសាខ្មែរបានផង ។
តាមពិតទៅ ទូរស័ព្ទអាយហ្វូនត្រូវបានគេធ្វើឱ្យអាចប្រើភាបាខ្មែរបាន តាំងតែពីឆ្នាំ២០០៩ មកម្ល៉េះ ប៉ុន្ដែអ្នកដែលបានដឹងក៏អាចមានឱកាសដោនឡូតវាយកមកប្រើការបាន ឯអ្នកដែលមិន
បានដឹងក៏នៅអល់អែកក្នុងចិត្ដមិនដឹងថា ត្រូវធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីអាចប្រើភាសាខ្មែរយើងនោះបាននៅលើអាយហ្វូនរបស់ខ្លួន ។
ខាងក្រោមនេះគឺជា Tools និងវិធីបញ្ចូលឈុតអក្សរយូនីកូដខ្មែរនៅលើទូរស័ព្ទអាយហ្វូនទាំងសេរី 3G, 3GS, 4 ។
មុនពេលចាប់ផ្ដើមសូមពិចារណាទៅលើជម្រើសមួយចំនួនដូចខាងក្រោមនេះ ៖
១) យកទូរស័ព្ទអាយហ្វូន ដែលមានស្រាប់នោះ ទៅកាន់ហាងលក់ទូរស័ព្ទណាមួយដែលមានទទួលបញ្ចូលឈុតអក្សរខ្មែរ និងអាចឱ្យយើងបើកមើលវេបសាយត៍ជាភាសាខ្មែរ និងអាច
ប្រើភាសាខ្មែរជាមួយអាយហ្វូនបាន ។ មានហាងនិងកន្លែងមួយចំនួនបានប្រកាសផ្សាយទទួលធ្វើកិច្ចការនេះ ដោយគិតកម្រៃយ៉ាងថោកបំផុត ។ តាមរយៈវិធីនេះ យើងមិនចាំបាច់ត្រូវចំណាយពេលដើម្បី
ធ្វើវាឡើយ ដោយគ្រាន់តែចំណាយប្រាក់បន្ដិចបន្ដួចបញ្ហានឹងត្រូវបានដោះស្រាយ ។
២) វិធីមួយទៀតនេះ គឺយើងត្រូវធ្វើកិច្ចការនេះដោយខ្លួនឯង ទៅតាមការណែនាំដូចមានរៀបរាប់នៅខាងមុខ ។ ប៉ុន្ដែកិច្ចការនេះ វាទាមទារឱ្យយើងដឹងពីរបៀបធ្វើនេះផង និងត្រូវធ្វើវាតាម
ការណែនាំ បើមិនដូច្នោះទេ វាអាចនឹងមានបញ្ហាកើតឡើងបាន សូមទទួលបានជោគជ័យ ៖
- ជាទូទៅគ្រប់អាយហ្វូនដែលយើងទិញយកមកប្រើ វាត្រូវបានគេ Lock ដោយអាចឱ្យយើងប្រើវាបានតែជាមួយក្រុមហ៊ុនផ្ដល់សេវាទូរស័ព្ទ AT&T តែប៉ុណ្ណោះ និងក្រុមហ៊ុនផ្សេងខ្លះទៀត ។
ដូច្នេះបើយើងចង់ប្រើទូរស័ព្ទនោះជាមួយក្រុមហ៊ុនណាផ្សេងក្រៅពីនេះ យើងចាំបាច់ត្រូវមានវិធីមួយដើម្បីដោះវា មានន័យថា Unlock វា ។ យើង Unlock វាដើម្បីប្រើជាមួយស៊ីមរបស់ក្រុមហ៊ុនទូរស័ព្ទ
ផ្សេងៗ (ទាំងក្រុមហ៊ុនផ្ដល់សេវាទូរស័ព្ទនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាយើងផងដែរ ) ប្រការនេះ វាបានបង្កើតចេញជាបញ្ហាមួយលំបាកសម្រាប់អ្នកចង់ប្រើអាយហ្វូន ត្រង់នេះហើយដែលធ្វើឱ្យអ្នកប្រើអាយហ្វូន
ជាច្រើនជួបការលំបាក ។ ព្រោះតែគេមិនចង់ស្ថិតក្រោមការកំហិតឱ្យម្ចាស់អាយហ្វូនត្រូវទិញប្រូក្រាម និងប្រើសេវាតែពីក្រុមហ៊ុនដែលគេបានកំណត់ឱ្យ ។
បច្ចុប្បន្ននេះ មានទាំងបុគ្គល និងក្រុម តែគ្មានរូបភាពជាក្រុមហ៊ុនទេ បាននាំគ្នាបង្កើតចេញជាវិធីផ្សេងៗដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ ដែលភាសាសាមញ្ញាជាទូទៅគេហៅថា Jailbreakមានន័យថា
រំលោភទៅលើអ្វីដែលគេបានកំំណត់រួចហើយ ឬមានន័យមួយទៀតថាដោះខ្លួនចេញពីការឃាត់ឃាំងកំហិតរបស់គេ ។ មានប្រូក្រាមច្រើន និងវិធីនោះក៏ច្រើន ត្រូវបានគេដាក់ចេញមកឱ្យប្រើ និងលក់
ជាហូរហែរតាមអ៊ិនថឺរណិត ជាដំបូងក្រុមហ៊ុនអេប៉ឺលបានធ្វើយ៉ាងក្ដៅដៃដោយប្ដឹងអ្នកណាដែលរំលោភលើបំរ៉ាមរបស់គេនោះ តែក្រោយមកតុលាការបានកំណត់ថាការធ្វើបែបនោះ ( Jailbreak ) វាមិនគួរ
ត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាអំពើខុសច្បាប់ឡើយ គ្រប់គ្នាមានសិទ្ធិធ្វើដូច្នេះបាន ព្រោះគេបានទិញរបស់នោះមកហើយ វាជាកម្មសិទ្ធរបស់គេ ហេតុនេះមិនមានហេតុផលអ្វីដែលត្រូវរារាំងមិនឱ្យអ្នក
ដែលជាម្ចាស់នោះធ្វើអ្វីមួយទៅលើអ្វីដែលគេបានទិញ និងក្លាយជាម្ចាស់រួចទៅហើយនោះឡើយ ។
ចាប់តាំងពីពេលនោះមក មានប្រូក្រាម និងអ្នករកស៊ីដោះកូដនេះកើនឡើងជាហូរហែរ សូម្បីនៅប្រទេសកម្ពុជាយើងក៏មានច្រើនកន្លែងណាស់ដែរ ។ បើមិនចង់ប្រឡាក់ដៃ ធ្វើកិច្ចការដោយ
ខ្លួនឯង គួរតែពឹងឬទៅហាង តែបើចង់ធ្វើដោយខ្លួនឯង របៀបធ្វើនោះមានដូចតទៅៈ
(គួរយកអាយហ្វូនដែលយើងមានទៅកាន់ហាងឬកន្លែងណាមួយ ដែលមានទទួលបញ្ចូលឈុតអក្សរយូនីកូដខ្មែរ ។ កន្លែងខ្លះគេមានទទួលធ្វើកិច្ចការទាំងអស់នេះឱ្យយើងគ្រប់បែបយ៉ាង
ទាំងអស់ ដោយរួមទាំងបញ្ចូលឈុតអក្សរ របៀបវាយអក្សរខ្មែរ ប្រូក្រាមនានា ហ្គេមវចនានុក្រម និងអ្វីផ្សេងទៀតដែលយើងត្រូវការ ក្នុងតម្លៃមួយយ៉ាងថោក ៥ ទៅ ១៥ ដុល្លារ)
បើសិនជាចង់ធ្វើកិច្ចការនេះផ្ទាល់ដៃ សូមដោនឡូតយក Package របស់វាតាមរយៈ Link ខាងក្រោមនេះ (អាយហ្វូនសម្រាប់បញ្ចូលយូនីកូដខ្មែរត្រូវ Jailbreak រួចហើយ)
យើងត្រូវការប្រូក្រាមមួយចំនួន ដើម្បីធ្វើកិច្ចការនេះ
១- Cydia 1.1 (មានស្រាប់ក្នុងអាយហ្វូន បើ Jailbreak រួចហើយ)
២- Khmer_iPhone_Localization_Package_0.5
http://code.google.com/p/khmeriphone/downloads/detail?name=Khmer_iPhone_Localization_Package_0.5.zip&can=2&q=

ត្រូវរង់ចាំរហូតវាបញ្ចប់ Download រួចត្រឡប់បកទៅ Source វិញ យើងនឹងបានឃើញ iPhoneKhmer.com ចុចលើពាក្យនេះ រួចរកពាក្យ Khmer iOS 4 ជ្រើសយកមួយណាឱ្យ ត្រូវតាម Device របស់យើង, iPad or iPhone

៨- បន្ទាប់ពីជ្រើសយកឱ្យត្រូវតាមអ្វីដែលយើងត្រូវការហើយ សូមចុច Install ពេលនោះវា នឹងចាប់ផ្ដើម Run installing ត្រូវរង់ចាំរហូតដល់វាបញ្ចប់កិច្ចការនោះ ។

៩- នៅក្នុងរូបខាងក្រោម ខាងឆ្វេង យើងនឹងបានឃើញផ្ទាំងមួយចេញមកបញ្ជាក់ប្រាប់ថា វា បានបញ្ចប់ installing រួចហើយ ។ សូមចុចលើពាក្យ Restart Springboard

១០- បើសិនជាបានធ្វើតាមការណែនាំតរៀងមក នោះប្រាកដណាស់ថា យើងបានបញ្ចូលភាសា ខ្មែរចូលទៅក្នុងអាយហ្វូនរបស់យើងរួចហើយ ។ ខាងក្រោមនេះ យើងនឹង Set វា ដើម្បីប្រើអ្វី ដែលយើងទើបបានបញ្ចូលនោះ ។ សូមចុចតាមដូចខាងក្រោម ៖ (អាចប្រើខ្មែរបានហើយ រួម ទាំងអាចបើកវេបសាយត៍ភាសាខ្មែរ ដែលប្រើឈុតអក្សរយូនីកូដផងដែរ ។ បញ្ជាក់ ៖ iPad មិនទាន់អាចវាយភាសាខ្មែរបានទេ បានត្រឹមតែបើកអានតែប៉ុណ្ណោះ ។ >Settings >General >Keyboard >International Keyboards >Add New Keyboard...>and find Khmer

ទីក្រុងអណ្តែតលើទឹកសម្រាប់ពេលអនាគត

សព្វថ្ងៃនេះមានតែប្រទេសអ៊ីតាលីមួយប៉ុណ្ណោះ ដែលក្រុងវ៉ឺននីសរបស់ខ្លួនស្ថិតនៅក្រោមនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ ផ្លូវមួយចំនួនត្រូវស្ថិតនៅក្រោមកំពង់ទឹក ហើយបានក្លាយជាព្រែក ជាអូរ រាល់ការធ្វើដំណើរត្រូវពឹងទាំងស្រុងទៅលើទូក និងអូប័រ តែពួកគេបានស៊ាំទៅនឹងស្ថានភាពបែបនោះទៅហើយ ទោះបីជាចង់រកវិធីដោះស្រាយ ក៏មិនដឹងជាត្រូវធ្វើយ៉ាងណាដែរ ដោយហេតុថា ទឹកសមុទ្រនៅតែបន្តឡើងជាលំដាប់ឥតឈប់ឈរ ។ ដោយមើលឃើញពីបញ្ហាបែបនេះបូករួមជាមួយការសម្លឹងមើលទៅពេលអនាគតវែងឆ្ងាយទៅមុខទៀត មានក្រុមហ៊ុន Dutch មួយគ្រប់គ្រងដោយលោក Dura Vermeer ត្រូវបានគេសន្មត់ថា ជាក្រុមហ៊ុនតែមួយគត់ដែលមានពិសោធន៍រហូតដល់ជាង១២ឆ្នាំ ក្នុងវិស័យសាងសង់សំណង់អាគារអណ្តែតលើទឹក ។
លោក Vermeer បាននិយាយថា � ការសាងសង់សំណង់អណ្តែតលើទឹក គឺងាយស្រួលណាស់ យើងគ្រាន់តែប្រើប្រភេទប្លាស្ទីកម្យ៉ាងមានហ្វីមចាប់បញ្ចូលគ្នា ដើម្បីបង្កើតជាគ្រឹះដោយលៃលកទៅតាមទំហំអាគារ និងទម្ងន់រួមនោះ យើងនឹងបានគ្រឹះសំណង់លើទឹកមួយយ៉ាងរឹងម៉ាំមិនខាន � ។
គាត់បានបញ្ជាក់បន្ថែមថាបើទោះបីជាវាមានភាពងាយស្រួលក្នុងការសាងសង់ ក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែបច្េចកទេសនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះវានៅមានកម្រិតនៅឡើយនោះក៏ ព្រោះតែយើងនៅមិនទាន់អាចគ្រប់គ្រងទៅទម្ងន់របស់អាគារកម្លាំងរបស់ ទឹក រលក និងលំនឹងរបស់អាគារ (ភាពឃ្លោង) ។
ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាខាងលើនេះលោក Vermeer បានសហការជាមួយក្រុមហ៊ុនប្រឹក្សាផ្នែកវិស្វកម្មសំណង់របស់ប្រទេសអេស្ប៉ាញមួយ និងបានសហការជាមួយក្រុមហ៊ុនអេស្ប៉ាញមួយទៀត ដើម្បីផលិតវត្ថុធាតុដើមថ្មីសម្រាប់អាគារអណ្តែតទឹក ហើយក៏សង្ឃឹមថា វានឹងអាចជួយឲ្យការសាងសង់សំណង់អណ្តែតលើទឹក មានលក្ខណៈប្រសើរជាងអ្វីដែលគេកំពុងមាននឹងអាចធ្វើបាននាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ។ មិនយូរប៉ុន្មានខាងមុខនេះដែនកោះ, ទីក្រុង និងទីទំនាបតាមមាត់សមុទ្រនានា អាចនឹងត្រូវយាយីដោយការជន់ឡើងរបស់ទឹកសមុទ្រ ដែលចេះតែកើនឡើងឥតឈប់ឈរ...... ៕

GE PHASOR XS (ឧបករណ៍ពិនិត្យមាស)

មាសគឺជាវត្ថុដែលមានតម្លៃបំផុតក្នុងលោកយើងនេះ មិនមែនពេជ្រទេ ព្រោះនៅរាល់ពេលដែលមានបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចកើតឡើង គេនាំគ្នាស្រវាទិញមាសទុកមិនមែនទិញពេជ្រទុកឡើយ សូមកុំច្រឡំ ។ ដោយសារតែបញ្ហានេះវាបានបង្កើតនូវបញ្ហាមួយចំនួនដល់អ្នកទិញមាស, ព្រោះតែមានការក្លែងបន្លំយកមាសដែលមិនពិតប្រាកដមកលក់លាយជាមួយមាសពិត ។
ដើម្បីទប់ទល់ជាមួយបញ្ហានេះក្រុមហ៊ុនទិញមាសធំៗ បានងាកទៅរកឧបករណ៍ពិនិត្យមាសម្យ៉ាងផលិតដោយក្រុមហ៊ុន GE ។ ឧបករណ៍នេះវាប្រើ Ultrasound ដើម្បីពិនិត្យចូលទៅក្នុងសាច់មាស ។ ឧបករណ៍នេះវាមានអេក្រង់របស់វានៅលើនោះស្រាប់ អ្នកប្រើអាចមើលទៅតាមរលកសញ្ញា ដែលវាបង្ហាញចេញមកអាចឲ្យសម្គាល់ថា ជាមាសពិត ក្លែងក្លាយ ឬជាមាសលាយចូលគ្នាបន្លំគុណភាព ។
ក្នុងពេលនេះ គឺមានតែក្រុមហ៊ុនមួយប៉ុណ្ណោះ ដែលបានប្រើវាគឺក្រុមហ៊ុន Goldmoney ។ ឧបករណ៍នេះមានទំហំតូចល្មមអាចយកជាប់តាមខ្លួនបាន និងអាចផ្តល់នូវភាពសុក្រិតបំផុតជាមួយការពិនិត្យគុណភាពមាស ៕

ហ្សែនដែលរំញោចឲ្យមានការឈឺចាប់ត្រូវបានរកឃើញ

ហ្សែនដែលបណ្តាលឲ្យយើងមានការឈឺចាប់ក្នុងរាងកាយត្រូវបានរកឃើញ និង ត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះឲ្យថា "HCN2 " ។ វាត្រូវបានគេរកឃើញដោយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្ររបស់សាកលវិទ្យាល័យ Cambridge ។ ការរកឃើញនេះ ត្រូវបានគេប្រកាសផ្សាយតាមរយៈ US jurnal Science ។ ដោយការរកឃើញនេះវានឹងបើកទំប័រ មួយថ្មីទៀត ដើម្បីផលិតថ្នាំ សម្រាប់ទប់ស្កាត់ហ្សែននោះ កុំឲ្យវាធ្វើសកម្មភាព និង បញ្ឈប់ការឈឺចាប់ទាំងស្រុងតែម្តង ។ ហ្សែន "HCN2" វាមានមុខងារមួយគឺបញ្ជូន និង រំញោចភាពឈឺចាប់ទៅតាមរយៈសរសៃ និង ចុងសរសៃ គេបានដឹងពីបញ្ហានេះមកជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ តែរបៀបដែលវាបង្កើតឲ្យមានការឈឺចាប់ មិនអាចឲ្យគេយល់បានសោះថា តើវាដំណើការដោយរបៀបណា? ដោយសារវាមានហ្សែនមួយទៀត ដែលមានឈ្មោះថា "HCN4 " មានតួនាទីមួយដោយឡែកគ្រប់គ្រង ទៅលើហ្វ្រេកង់របស់ចរន្តអគ្គិសនី ដែលជាសកម្មភាពមួយទាក់ទងដល់ដំណើរការរបស់បេះដូងយើង ។ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានកាត់ស្មានថា "HCN2" អាចមានសកម្មភាពស្រដៀង "HCN4 " ដែរ គឺវាគ្រប់គ្រងទៅលើភាពរំញោចរបស់ចរន្តអគិ្គសនី ទៅលើតួនាទីរបស់អារម្មណ៍ឈឺចាប់ដែលកើតមានតាមរយៈសរសៃ ។
ដើម្បីសិក្សាពីបញ្ហានេះក្រុមវិស្វករដែលជាអ្នកស្រាវជ្រាវលើបញ្ហា នេះ បានដកយកចេញ "HCN2 " ចេញពីសរសៃបន្តឲ្យមានការឈឺចាប់, បន្ទាប់មកពួកគេបានសាកល្បងពិសោធន៍ដោយប្រើវិធីរំញោចមួយតាមបែបសិប្ប និមិត្តទៅលើសរសៃឈាមដែលគេបានបណ្តុះសម្រាប់ការពិសោធន៍ដើម្បី ចង់ដឹងថា នៅពេលដែលគ្មានតួនាទីរបស់ "HCN2" តើការឈឺចាប់អាចកើតមានដែរឬទេ ? ដូច្នេះ ដើម្បីបកស្រាយឲ្យឃើញពីការពិតគេបានបង្កើតឲ្យមាន ឧបករណ៍ពិសោធន៍តូចមួយ ដោយប្រើសត្វកណ្តុរសម្រាប់សាកល្បង ។ ដំបូងគេបានដកយកហ្សែន "HCN2 " ចេញពីក្នុងខ្លួនរបស់សត្វកណ្តុរនោះ ។ បន្ទាប់មកនោះគេបានបង្កើតឲ្យមាន ការឈឺចាប់ផ្សេងគ្នាដល់សត្វកណ្តុរ និង វាស់ស្ទង់មើលពីហ្វ្រេកង់ របស់ការឈឺចាប់ ដែលនឹងបង្កឡើង ។
អ្វីដែលគេបានរកឃើញ គឺគួរឲ្យមោទនភាពបំផុត ព្រោះកណ្តុរដែលគេបានដកយក "HCN2" ចេញនោះ មិនទទួលការឈឺចាប់ដែលខ្លាំងនោះឡើយ តែការឈឺចាប់បែបសាមញ្ញធម្មតា ។ នៅមានមុខងារជាធម្មតាគ្មានប៉ះពាល់ឡើយ ។
លោកសាស្ត្រចារ្យ Peter MC Nanghton ដែលជាអ្នកដឹកនាំការស្រាវជ្រាវនេះបានពន្យល់ថា "បន្ទាប់ពីយើងបានសិក្សាយ៉ាងល្អិតល្អន់ទៅលើសត្វកណ្តុរដែលបានកែហ្សែន HCN2 (ដកយកចេញ) យើងបានរកឃើញថា ការឈឺចាប់បែបធ្ងន់ធ្ងរបណ្តាលមកពីរបួស ឬ ដោយប្រការណាមួយអាច នឹងត្រូវបំបាត់បានទាំងស្រុង ដោយការបង្កើត ត្រូវមានថ្នាំសំរាប់ទប់ស្កាត់ហ្សែន HCN2 កុំឲ្យមានសកម្មភាព ។ ការរកឃើញនេះ វានឹងបើកឲ្យមានការអភិវឌ្ឍន៍មួយថ្មីទៅលើវិធីដែលមនុស្សយើងអាចគ្រប់គ្រងទៅដល់ការឈឺចាប់ទាំងឡាយដែលធ្ងន់ធ្ងរ តែវាមិនមានប៉ះពាល់ដល់ការឈឺចាប់តិចតួចបែបធម្មតានោះឡើយ ។
អារម្មណ៍ឈឺចាប់ (មិនមែនឈឺចិត្តទេ) វាកើតមានចំពោះមនុស្សគ្រប់ៗគ្នា មនុស្សយើងបានចំណាយប្រាក់ប្រមាណជាង ២០០ពាន់លានដុល្លារ ដើម្បីបំបាត់ការឈឺចាប់ដែលកើតមានឡើងចំពោះខ្លួនយើងក្នុងមួយឆ្នាំៗ ។
ការឈឺចាប់វាមានពីរដំណាក់កាល ដំបូងថា បន្តឲ្យមានការឈឺចាប់តិចតួចទេ បន្ទាប់ពីនោះភាពរំញោចរបស់វា កើនឡើងជាលំដាប់ទៅកាន់កន្លែងដែលឈឺនោះ បង្កើតបានជាការឈឺចាប់មួយ ដែលច្រើនឡើងៗ គឺបានន័យថា វាធ្វើឲ្យយើងឈឺខ្លាំងឡើងៗ ហើយទាំងអស់នេះគឺជាតួនាទីរបស់ហ្សែន HCN2 នោះឯង ៕

វិធីផលិតធ្យូងសម្រាប់កែប្រែគុណភាពដី

សម្ភារៈត្រូវការ : -ធុងសាំងមួយ កាត់មាត់ត្រឹមពាក់កណ្តាលមិនឲ្យដាច់
-កំទេចមែកឈើតូចៗ
+វិធីផលិត
-កាត់មែកឈើប្រវែងត្រឹម ៣ តឹក ដាក់រៀបបញ្ឈរក្នុងធុងសាំងឲ្យបានពេញណែន បន្តរៀបបែបនេះ រហូតពេញដល់មាត់លើទាញគម្របម្ខាងដែលបានកាត់នេះ មកគ្របលើត្រង់កន្លែងដែលបានកាត់នោះវិញ ព្យាយាមធ្វើយ៉ាងណាឲ្យវាបានគ្របភាគច្រើនវិញ ។
+កាយរណ្តៅមួយរាងទ្រវែង ល្មមអាចដាក់ធុងសាំងនេះដុតពីលើបាន រណ្តៅនេះមិនត្រូវឲ្យមានមាត់ធំពេកទេ គឺល្មម ដាក់ធុងសាំងដុតកុំឲ្យវាធ្លាក់ចុះក្រោមបាន ។
+ដុតភ្លើងពីក្រោមធុងសាំងតែមិនត្រូវ ឲ្យឆេះឈើនៅក្នុង ធុងសាំងនោះទេ ។
+ដុតរហូតកំទេចកំទី មែកឈើក្នុងធុងសាំងនោះក្លាយទៅជាធ្យូង មានពណ៌ខ្មៅ នោះយើងអាចយកវាមកប្រើការបានហើយ ។

តាមការពិតវិធីផលិតធ្យូង ( Biochar) ប្រភេទនេះ គេមានវិធីផលិតមួយហ្មត់ចត់ ជាង និង មានប្រសិទ្ធភាពជាងប៉ុន្តែវាទាមទារ ឲ្យយើងត្រូវចំណាយច្រើនជាងនេះ គឺត្រូវកាត់មាត់ធុងសាំងធ្វើជា ប្រឡោះមួយរួចធ្វើគម្របមួយសម្រាប់ក្របវាភ្ជិត ទៅវិញ ស្វានប្រហោងមួយទំហំ ៥ ហ៊ុន សម្រាប់ឲ្យផ្សែងចេញ ដោយប្រើបំពង់ដែកមួយ ធ្វើជាបំពង់បង្ហុយ ។
បើយើងអាចប្រើវិធីនេះបានវាមានធ្យូងដែលមានគុណភាពល្អជាង ។
អ្វីដែលយើងផលិតបាននេះ គឺជាធ្យូងដែលអាចឲ្យយើង យកមកដំឲ្យខ្ទេចម៉ត់ រួចយកទៅដាក់តាមគុម្ពដំណាំ ដោយមានលុបដីគ្របពីលើផង ចំនួនដែលយើងដាក់ គឺគ្មានកំណត់ទេ យើងអាចដាក់ដើម ១០ គីឡូ ឬ ៥ គីឡូក៏បាន ទៅតាមចំនួនធ្យូងដែលយើងមាន ដំណាំណា ដែលមិនសូវដុះលូតលាស់ ឬក្រិន យើងអាចប្រើធ្យូងនេះ ត្រាំជាមួយទឹករួចស្រោចជុំវិញកាកដែលនៅសល់ ចាក់ដាក់គល់វា រួចលុបដីពីលើ បន្តធ្វើបែបនេះ រហូត យើងឃើញមានការប្រែប្រួលទៅលើដំណាំ ដែលដុះ លូតលាស់មិនល្អនោះ ចាប់ផ្តើមប្រែប្រួល បន្ទាប់ពីនោះត្រូវបន្តធ្វើរៀងរាល់មួយខែម្តងៗ រហូតដល់វាទទួលបានផ្លែផ្កា ។

វិធីដែលងាយជាងគេនោះ គឺយើងអាចរកទិញផេះ អង្កាម យកមកចាក់ដាក់រាយនៅត្រង់ទីដាំដំណាំ រួចកាប់ផ្លាក់លុបវាបន្ទាប់មកបាញ់ទឹក សាចដាក់ឲ្យជោគ ដើម្បីឲ្យវាស្អិតខាំជាប់ជាមួយដី បើមិនដូច្នេះទេ វានិងហើរតាមខ្យល់ទៅអស់មិនខានឡើយ ។
បើបានប្រើធ្យូងសម្រាប់កែប្រែគុណភាពដី យើងអាចជួយឲ្យដំណាំដុះលូតលាស់បានល្អ កាត់បន្ថយការប្រើជី ធ្វើឲ្យដីធូរ គ្មានមេរោគ អាចរក្សាសំណើមបានប្រសើរជាង មិនតែប៉ុណ្ណោះផលដែល យើងទទួលបានក៏ប្រសើរជាងដែរ ។

ត្រីមឹកយក្ស (KraKen)ប្រហែលត្រូវបានគេរកឃើញ

មានភាពយន្តជាច្រើនត្រូវបានគេផលិតឡើងបង្ហាញពីភាពអស្ចារ្យរបស់ត្រីមឹកយក្សដ៏ធំមហាសាល អាចយកដៃរបស់វាទៅរុំក្តោបសំពៅទាញពន្លិចទៅក្នុងទឹកសមុទ្រ ឬលើកបោះគ្រវែងតាមអំពើចិត្តរបស់វា តែនេះគ្រាន់តែសាច់រឿងនៅក្នុងភាពយន្តតែប៉ុណ្ណោះ ។ ត្រីមឹកយក្សពិតអាចមានប្រវែងរហូត ៣០ ម៉ែត្រត្រូវបានគេជឿថាធ្លាប់ជា យក្សក្នុងសមុទ្រ កាលពីច្រើនលានឆ្នាំមុន មួយវិញទៀតគេបានស្មានថា វាធ្លាប់ជាអ្នកកាច់បំបាក់ក សត្វដាយណូស័រនានា ដែលចុះទៅក្បែរខាងសមុទ្រ ដើម្បីរកចំណី។

លោក Mcmenamin ដែលជាអ្នកស្រាវជ្រាវសត្វនេះ បាននិយាយថា " មិនមានភស្តុតាងណាមួយជាក់លាក់ស្តីពីមឹកយក្សនេះឡើយ ព្រោះវាគ្មានសំណល់អ្វីសម្រាប់ទុកជារូបរាងឲ្យយើងបានឃើញ ដោយសារខ្លួនរបស់ជាសាច់ទាំងអស់គ្មានឆ្អឹងដូចសត្វដទៃ ដូច្នេះ ដើម្បីរកមើលសំណល់របស់វា គឺជារឿងមួយលំបាកបំផុត ។
រឿងរ៉ាវដែលគេអាចដឹងបានថា ត្រីមឹកយក្សនេះអាចសម្លាប់សត្វដាយណូស័រនានាជាចំណីបាននោះ គឺដោយសារគេបានរកឃើញស្លាកស្នាមរបស់ដៃវានៅជាប់ជាមួយ ឆ្អឹងសត្វត្រីមួយ មួយប្រភេទ ដែលមានឈ្មោះថា Ichthyosaur ជាត្រីដែលមានប្រវែងរហូត ១៤ ម៉ែត្រ ហើយត្រីប្រភេទនេះ បានរស់នៅរហូតដល់ 206 លានឆ្នាំមុននេះ ទើបផុតពូជរបស់វា ។
លោក Mcmenamin មានការចាប់អារម្មណ៍ទៅលើរឿងរ៉ាវនៃការស្លាប់ដោយគ្មានមូលហេតុរបស់ត្រី Ichthyosaur និងមានបំណងរកចម្លើយចំពោះ មូលហេតុនៃការស្លាប់របស់វា ។
នៅថ្ងៃមួយលោកបានរួមដំណើរជាមួយកូនស្រីរបស់លោកទៅកាន់សារមន្ទីរមួយ ដែលគេបានដាក់តាំងសំណល់របស់សត្វត្រីដ៏ធំដែលគេដឹងថាបានសម្លាប់ យ៉ាងចម្លែក ,បន្ទាប់ពីពិនិត្យពិន័យយ៉ាងល្អិតល្អន់លោកបានរកឃើញស្លាកស្នាមរ បស់ដៃមឹកយក្សនោះ នៅត្រង់ឆ្អឹងមួយ ភ្លាមៗនោះលោកបានសន្និដ្ឋាន ថាត្រីនេះ មិនមែនស្លាប់ដោយសារហេតុផលធម្មជាតិនោះទេ គឺវាស្លាប់ដោយសារកម្លាំងដៃរបស់មឹកយក្ស ព្រោះស្លាកស្នាមដែលមានបន្សល់ទុកនោះអាចឲ្យគេដឹងបានថា វាត្រូវត្រីមឹកយក្សចាប់ធ្វើជាចំណី ដោយការរឹតរួច លើខ្លួនវានឹងរឹតរហូតដល់ឆ្អឹងថែមទៀត ទើបបានជាមានបន្សល់ស្លាកស្នាមបែបនេះ ។

ជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ ដែលមនុស្សយើងតែងតែគិតថាពិតជាមានត្រីមឹកយក្សយ៉ាងពិតប្រាកដនៅក្នុងសមុទ្រ តែគេមិនបានដឹងច្បាស់ថា តើវាបានផុតពូជនៅពេលណាមួយពិតប្រាកដ ។ មានរូបគំនូរជាច្រើនត្រូវបានគេគូរ និង បិរយាយពីសកម្មភាពរបស់ត្រីនេះចាប់បោកពន្លិច សំពៅចាប់អ្នកនេសាទតាមសមុទ្រស៊ីធ្វើជាចំណីរបស់វា តែគេមិនបានដឹងច្បាស់ថា វាជាត្រីមឹកយក្សប្រភេទណាមួយឲ្យពិតប្រាកដ ព្រោះត្រីមឹកយក្សដ៏ធំសម្បើមនោះ បានផុតពូជតាំងតែពីច្រើនលានឆ្នាំមកហើយនោះ ។
នៅកន្លែងពិសោធន៍អភិរក្សសត្វសមុទ្រមួយក្នុងក្រុង Seattle សហរដ្ឋអាមេរិក គេបានដាក់ Video Camera មួយសម្រាប់តាមដានត្រីមឹកធំមួយ នឹង បានដាក់ត្រីឆ្លាម (Shark) មួយក្បាលឲ្យរស់នៅជាមួយវា តាមរយៈវីដេអូ ដែលគេបានឃើញនោះ គឺវាបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថា ត្រីមឹកនោះបានចាប់ត្រីឆ្លាមធ្វើជាចំណីរបស់វា ។
តាមរយៈ Video នោះគេអាចស្មានដឹងដោយគ្មានការសង្ស័យថា ត្រីមឹកយក្សក្នុងសមុទ្រពិតជាបានចាប់ត្រីធំំៗធ្វើជាចំណីរបស់វា ឯសត្វដាយណូស័រផ្សេងៗទៀតក៏ប្រហែលជារងគ្រោះក្នុងផ្លូវតែមួយ ដូចគ្នានេះដែរ ។

ធ្យូងគឺជាថ្នាំព្យាបាលដីដែលគ្មានគុណភាព

នៅព្រៃអាម៉ាហ្សុន គេបានរកទីតាំងមួយចម្លែកប្លែកពីទីដទៃគឺ ដីខ្មៅដូចធ្យូងមានគុណភាពល្អសម្បូរណ៍ដោយជីវជាតិ និងប្រសើរជាងដីល្បាយ ដីឥដ្ឋដែលនៅក្បែរខាងទីនោះ។ ពួកក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញថា ដីនៅត្រង់ទីនោះត្រូវបានប្រែប្រួលទៅជាខ្មៅដូច្នេះកាលពីជាងមួយពាន់ឆ្នាំមុន ហើយវាបានប្រែប្រួលមកជាខ្មៅដូច្នេះឯកឯង តែគេដឹងថាហេតុអ្វីបានជាវាក្លាយទៅខ្មៅដូចច្នេះ នោះគឺមកពីផេះ និងធ្យូងព្រោះមានស្លាកស្នាមខ្លះបន្សល់នៅទីនោះ ។ ក្រុមពួកអឺរ៉ុបបានធ្វើដំណើរទៅអែលដឺរ៉ាដូ (Eldenado) ដើម្បីស្វែងរកមាសនៅក្នុងទឹកដីអាម៉ាហ្សុន តែពួកគេមិនបានរកឃើញមាសតាមបំណងរបស់ពួកគេឡើយ ផ្ទុយទៅវិញដីនៅខាងក្រោមជើងដែលពួកគេបោះទីតាំងនោះគឺជា ដីខ្មៅម្យ៉ាងយ៉ាងចម្លែក វាសម្បូរណ៍ជីជាតិខុសប្លែកឆ្ងាយពីដីដទៃឯទៀតរហូតមិនអាចប្រៀបបានឡើយ ។

ជាធម្មតាផ្ទៃខាងលើរបស់ដីត្រូវសឹករិចរិលម្តងបន្តិចៗដោយសារ ទឹកភ្លៀងហូរកាត់មានតែជីជាតិតិចតួចប៉ុណ្ណោះត្រូវបានបឺតស្រូប យកដោយដំណាំឈើ ក្រៅពីនោះវារសាត់អណ្តែតទៅតាមទឹកអស់ព្រមទាំងហូរច្រោះយកជីជាតិពី ផ្ទៃខាងលើទៅជាមួយផងដែរ នេះគឺជាសឹករិចរិលរបស់គុណភាពដី ។

ត្រង់ទីកន្លែងដែលគេបានរកឃើញដីខ្មៅនោះគេបានរៀបចំវាឲ្យក្លាយទៅជាចំការដំណាំធំៗ មានទាំងបន្លែ មានទាំងដំណាំឈើយកផ្លែ និងត្រូវបានគេដាំសាកនៅទីនោះច្រើនឆ្នាំមកហើយ ។ អ្វីដែលគួរឲ្យងឿងឆ្ងល់ជាងគេនោះ គឺនៅត្រង់ថាអ្នកដាំដំណាំ មិនបានប្រើជី សូម្បីបន្តិចណាឡើយ ប៉ុន្តែដំណាំនៅតែល្អ ទោះបីជាបានដាំច្រើនឆ្នាំមកហើយក៏ដោយ ហេតុផលដែលដីនៅទីនោះអាចរក្សាគុណភាពរបស់វាបាន គឺជារឿងមួយដែលគេរកស្មាន មិនត្រូវព្រោះដីកាលបើបានដាំដំណាំវា និងបឺតស្រូបយកជីជាតិពីក្នុងដីជារៀងរាល់ថ្ងៃ ធ្វើឲ្យដីនោះខ្សត់ជីជាតិម្តងបន្តិចៗ។ តែដីនៅទីនោះមិនបានបង្ហាញសញ្ញាថាវាខូចគុណភាពសោះ សូម្បីតែបន្តិចក៏គ្មានដែរ វាជារឿងមួយដែលគេបានចាត់ទុកថាជាការចម្លែកបំផុត ។
កាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុននេះក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវមួយក្រុមផ្សេងទៀតបានរកឃើញថាដីនៅទីនោះ ប្រែទៅជាមានពណ៌ខ្មៅ និងសម្បូរណ៍ដោយជីជាតិបែបនេះ គឺមិនមែនវាកើតឡើងដោយធម្មជាតិនោះទេ តែផ្ទុយទៅវិញវាកើតឡើងដោយសារស្នាដៃរបស់មនុស្សទៅវិញ ការរកឃើញថ្មីនេះ បានលុបចោលការស្រាវជ្រាវកាលពីលើកមុនដែលបានបញ្ជាក់ថាវាកើតឡើងដោយធម្មជាតិនោះ ។
កាលពីច្រើនរយឆ្នាំមុននោះអ្នករស់នៅទីនោះបានប្រើប្រាស់ធ្យូងសម្រាប់កប់ទៅក្នុងដីត្រង់ទីដែលពួកគេដាំដំណាំ ហើយពួកគេបន្តធ្វើបែបនោះតរៀងមកជាច្រើនឆ្នាំ នោះគឺជាមូលហេតុដែលដីនៅត្រង់ទីនោះប្រែក្លាយពីដីធម្មតាទៅជាដីដែលមានពណ៌ខ្មៅបែបនេះ ។
រហូតមកទល់ពេលឥឡូវនេះទើបបានគេដឹងថាធ្យូងអាចស្ថិតនៅក្នុងដីរហូតរាប់រយឆ្នាំ និងប្រែក្លាយដីនៅត្រង់ទីដែលមានវាឲ្យទៅជាដីដែលមានពណ៌ខ្មៅ និងសម្បូរណ៍ដោយជីជាតិ ។

ធ្យូង គឺជាវត្ថុម្យ៉ាងដែលឆេះ មិនអស់ព្រោះពេលវាត្រូវបានគេដុតក្នុងឡ វាមិនមានអុកស៊ីសែនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បញ្ឆេះឈើដែលដុតនោះឲ្យសុះទៅជាផេះឡើង គឺបានត្រឹមតែសម្ងួតវា និងក្រោយមកក្លាយទៅជាធ្យូង ដូច្នេះធ្យូងកើតឡើងដោយសារជាតិទឹកដែលមាន និងហ្គាស ដែលវាមានត្រូវបានរំហួតចេញ ហេតុនេះធ្យូង គឺជាកាបោនសុទ្ធសាធ ។ ធ្យូងមិនមែនត្រូវបានផលិតសម្រាប់តែយកដុតចំណីអាហារតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានគេយកទៅប្រើការច្រើនយ៉ាងផ្សេងទៀតរាប់មិនអស់ ។
ដូច្នេះការប្រើប្រាស់ផេះពីចង្ក្រានបាយសំណល់ធ្យូងពីចង្ក្រានបាយ យកទៅដាក់ក្បែរខាងគល់ដំណាំ គឺជាវិធីមួយយ៉ាងល្អបំផុត ដើម្បីបង្កើនគុណភាពដី ផេះ អង្គាមយកទៅចាក់រាយលើដីមុនពេលភ្លៀង ឬក្នុងរដូវវស្សា អាចជួយបង្កើនគុណភាពដីបានដូចគ្នា ប៉ុន្តែការដាក់កំទេចធ្យូងក្នុងរណ្តៅដាំដំណាំអាចនិយាយបានថាមានប្រសិទ្ធភាពច្រើនជាងគេ ពីព្រោះវាអាចនៅទីនោះបានយូរអង្វែង និងបន្តជួយប្រែក្លាយដីឲ្យមានជីវជាតិល្អឡើងវិញបានទោះបីជាដីស្រែក្តី ដីដាំដំណាំក្តី សឹងអាចទទួលបានផលល្អដូចគ្នាដែរ ។
សម្រាប់អ្នកមានដីដែលខូចគុណភាព សូមព្យាយាមប្រើប្រាស់ធ្យូងកំទេចធ្យូង ដោយការជីកជាចង្អូរវែងៗ រួចប្រមូលកំទេចឈើមកដាក់រាយវាហើយដុតកុំឲ្យវាឆេះគឺគ្រាន់ត្រឹមតែឲ្យវាហុយៗ រហូតវាឆេះអស់មែកឈើទាំងនោះបន្ទាប់មកកាយដីលុបវាភ្លាមៗ ។ យើងអាចធ្វើបែបនោះឲ្យបានច្រើនកន្លែងនៅលើទីតាំងដីរបស់យើងយូរៗទៅគ្រប់កន្លែងនៃដីរបស់យើង និងលែងសូវមានជម្ងឺបែរទៅជាសម្បូរណ៍ជីជាតិ គុណភាពដី និងប្រែក្លាយទៅជាល្អឡើងជាលំដាប់ ក្រៅពីនេះវានឹងជួយកាត់បន្ថយការចំនាយទៅលើការប្រើប្រាស់ជីបានមួយចំណែកយ៉ាងធំដែរ។
ខ្ញុំនៅចាំបានថាកាលនៅក្នុងរបបប៉ុលពត ប្រធានសហករណ៍មួយរូបបានយកអ្នក ១៧ មេសាម្នាក់ឲ្យដាំដំណាំឲ្យខ្លួនទីតាំងរបស់ផ្ទះប្រធានសហករណ៍នោះ គឺនៅពីក្រោយរោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវមួយក្នុងភូមិអណ្តូងចេញ ហួស ប៉ុស្តិ៍វិទ្យុចំការចេក តែមួយឬពីរគីឡូម៉ែត្រតែប៉ុណ្ណោះ ។ នៅពីក្រោយរោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវនោះមានពំនូកអង្កាមមួយយ៉ាងធំ ដែលបន្សល់ទុកមកបងប្រុសដែលត្រូវប្រធានសហករណ៍ (មកពីខេត្តតាកែវ ហៅថាពួកនិរតី) បានបង្គាប់ឲ្យអ្នកដាំដំណាំនោះកាយយកអង្គាមនោះមកគជាពំនូតជួរៗ រួចដុតវា បន្ទាប់មកយូរក្រែលដែរខ្ញុំឃើញត្រង់ទីដែលបានដុតអង្កាមនោះត្រូវគេដាំត្រាវ និងពោត មើលទៅឃើញថាដំណាំនោះល្អណាស់ ឯចំណែកដីនៅត្រង់ទីនោះ ក៏មានពណ៌ខ្មៅដែរមិនដូចពីពេលមុនខ្ញុំធ្លាប់ស្គាល់ និងឃ្វាលគោត្រង់នោះ ដីនោះគ្មានជីជាតិទេមានពណ៌សដូចខ្សាច់ ព្រោះជាដីទួល មិនលិចទឹក តែមិនយូរប៉ុន្មានប្រធានសហករណ៍នោះក៏ត្រូវបានគេដកចេញពីទីនោះទៀតតែដីត្រង់ទីនោះទោះបីមិនមានអ្នកណាដាំអ្វីទៀតក៏ដោយ ក៏វានៅតែមានពណ៌ខ្មៅដដែល សូម្បីស្មៅ និងផ្ទីថ្ម ដុះត្រង់ទីនោះក៏លូតលាស់ល្អខុសពីគេដែរ ។
វិធីប្រែក្លាយដីឲ្យល្អដោយការប្រើធ្យូងនេះ គឺមិនចាំបាច់ត្រូវកាប់ដើមឈើមកដុតធ្យូងនោះទេ ត្រឹមតែកូនឈើដែលគ្មានប្រយោជន៍នៅក្បែរខាងផ្ទះវាអាចប្រើការបានដូចគ្នាតែប្រការសំខាន់ជាងគេនោះ គឺត្រូវដុតវាក្នុងរណ្តៅ ឬកាយជាចង្អូរវែងៗ តែមិនត្រូវដុតវាឲ្យឆេះមានអណ្តាតភ្លើងធ្លោឡើងនោះទេ គឺដុតវាត្រឹមតែឲ្យវាឆេះហុយៗ កុំឲ្យតែរលត់ទៅបានហើយ នោះទើបវាមានគុណភាពល្អ ។
ធ្យូង + ដី = មិនបាច់ប្រើជី និងជួយបង្កើនគុណភាពដីជាពិសេសចំពោះដីដែលបាត់គុណភាព និងជីជាតិ ។
នៅក្នុងប្រទេសខ្លះអ្នកដាំដំណាំ មិនបានប្រើជីទេគេបែរជាទិញ ធ្បូងយកមកដំឲ្យខ្ទេចរួចដាក់វាពង្រាយត្រង់ទីដែលគេដាំដំណាំ (សូមមើលរូប) ទោះបីជាដាំបន្លែ ឬដំណាំធំៗ ក៏ដោយចុះ ។ នៅអាហ្វ្រិចកសិករភាគច្រើនបានចាប់ផ្តើមយល់ដឹងច្រើនពីគុណភាពរបស់ធ្យូងដោយដឹងថាវាមានប្រយោជន៍យ៉ាងច្រើនចំពោះដំណាំ និងដីដែលគេដាំដំណាំ ៕
ឈប់ប្រើជីងាកមកប្រើធ្យូងជាជំនួសវិញ

ខ្ទឹមបារាំងមួយមើមមានទម្ងន់ 8.85kg

បុរសរឺត្រែត មួយរូបដាំខ្ទឹមបារាំងបានទម្ងន់ រហូតដល់ 8.85kg និងត្រូវបានចុះក្នុងសៀវភៅ World Records ។ លោក Peter Glazebrook បានប្រាប់ឲ្យដឹងថា លោកបានដាំដំណាំខ្ទឹមបារាំងអស់រយៈពេល ២៥ ឆ្នាំ មកហើយ តែមិនដែលមានមើមខ្ទឹមបារាំងណាមួយមានទំហំធំដូចជាអាមួយនេះទេ ចាប់តាំងពីបានឃើញរូបរាងប្លែកធំលើសគេបែបនេះ គាត់បានចាប់ផ្តើមយក ចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះវា និងបានវាស់វែងវាជាប់ជាប្រចាំព្រោះសង្ឃឹមថា វាអាចក្លាយទៅជា World Record នៅពេលណាមួយជាក់ជាមិនខាន ។ កាលពីមុននេះ មានខ្ទឹមបារាំងមួយមើមត្រូវបានចុះក្នុង World Record ដែរ គឺវាមានទម្ងន់រហូតដល់ 7 Kg ដាំដោយបុរសម្នាក់ឈ្មោះ John Sifford នៅក្នុងឆ្នាំ 2005 ។
លោក Peter ដែលមានអាយុ ៦៧ ឆ្នាំ ទៅហើយនោះ បានរឺត្រែតពីការងាររបស់គាត់ អ្នកកត់ត្រាទៅលើការធ្វើដំណើររបស់ស្ថាប័នមួយ លោករស់នៅក្រុង Newark បានទទួលពានរបស់ World Records បន្ទាប់ពីខ្ទឹមបារាំងរបស់គាត់មានទម្ងន់ លើស ខ្ទឹមបារាំងមួយដែលមានទម្ងន់ 7 Kg កាលពីលើកមុន ។ លោក Peter បានសារភាពថានេះ គឺជាលើកទីមួយ ហើយដែលការងាររបស់គាត់ជាអ្នកដាំខ្ទឹមក្រៅម៉ោងធ្វើការអស់រយៈពេល ៣០ ឆ្នាំ មកនេះបានធ្វើឲ្យគាត់ក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារខ្ទឹមមួយមើមនេះ ។

តាមការពិតទៅលោក Peter បានបញ្ជាក់ឲ្យដឹងថាគាត់បានព្យាយាមដាំខ្ទឹមឲ្យមានមើមធំនេះ ក្នុងអំឡុងពេល 25 ឆ្នាំមុន ទើបតែប្រាំឆ្នាំចុងក្រោយនេះតែ ប៉ុណ្តោះដែលគាត់បានយល់ច្រើនពីវានឹងវិធីសាស្ត្រ ដាំឲ្យបានធំរហូតត្រូវបាន World Record កត់ត្រាវាទុកថាជាមើមខ្ទឹម បារាំងដែលធំជាងគេបំផុតក្នុងលោក ។

Social Icons

Pages

វិធី​ធ្វើ តៅហ៊ូ​ពី​ខ្ទិះដូង (​ប្រើ​ខ្ទះ​ដូង​សម្រាប់ធ្វើ​)

ធ្វើ​ទឹក​ស្ករ​សម្រាប់​ស្រូប

គ្រឿងផ្សំ​តៅហ៊ូ​ស្រូបទឹក​ស្ករ​ដោយ​ប្រើ​សណ្ដែកសៀង

​វិធី​ធ្វើ

Popular Posts

Followers

About Me

Social Icons

Total Pageviews

Labels

Blog Archive

វិធីធ្វើ តៅហ៊ូពីខ្ទិះដូង (ប្រើខ្ទះដូងសម្រាប់ធ្វើ)

ធ្វើទឹកស្ករសម្រាប់ស្រូប

គ្រឿងផ្សំតៅហ៊ូស្រូបទឹកស្ករដោយប្រើសណ្ដែកសៀង

វិធីធ្វើ