(សំ)លោហៈមានការចងចាំ
អ្នកពិតជាឆ្ងល់ហើយថាតើនៅលើពិភពលោកយើងនេះមានលោហៈ រឺ
សំលោហៈបែបនេះដែររឺទេ? ចំលើយ គឺ ពិតជាមានមែន។
ដើម្បីជាកិច្ចចាប់ផ្តើមយើងខ្ញុំចង់បើករង្វង់ក្រចកដើម្បីពន្យល់
ពី វ៉ែនតាបនិ្តចសិន។
អ្នកដឹងហើយថាវ៉ែនតាមួយមានផ្នែកពីរសំខាន់ៗ គឺ ដង និង
កញ្ចក់។ អ្នកដែលប្រើ វ៉ែនតាតែងតែ ជ្រើសរើសយកដងណាដែលស្រាល
ហើយមានទំរង់ដែលសមនឹងទំរង់មុខខ្លួន។
កត្តានេះអាចបង្កអោយមានបញ្ហាធំមួយនៅពេលដែលអ្នក
ជ្រុះវាហើយថែមទាំងជាន់វាឡើង កំពិតឬបាក់តែផ្តង
នោះអ្នកត្រូវចំណាយពេលវេលាដើម្បីអោយអ្នកកាត់វ៉ែនតាអ្នកវាស់វែង
ឡើងវិញ និងធ្វើដងនោះឡើងវិញ វាធ្វើអោយខាតទាំងពេលវេលា
ទាំងថវិការ។
បើសិនជាអ្នកជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំនោមអ្នកទាំងនោះ
អ្នកគួរតែអានអត្ថបទនេះព្រោះអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ បានរកឃើញនូវ
សំលោហៈ*
ម្យ៉ាងដែលអាចចងចាំនូវទំរង់និងរូបរាងដើមរបស់វានៅពេលដែលគេយក
វាទៅ ពុតជាលើកដំបូង។ សំលោហៈធាតុនោះមានឈ្មោះថា នីទីនុល
(NiTiNOL or Nitinol)។
សំលោហៈធាតុនេះមិនមាននៅក្នុងធម្មជាតិទេ។
អ្នកដែលរកឃើញសំលោហៈនោះគឺ លោក វីលលៀម ជេ ប៊ឺលឺរ (William J.
Buehler) នៃ បន្ទប់ពិសោធ ណេវល អ៊័ឌនឹន (Naval Ordnance
Laboratory) នៅ រដ្ឋមួយមាន ឈ្មោះថា វាយ អូក(White Oak)
ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ ១៩៥0 និង ១៩៦០។ វាត្រូវបានគេបង្កើតដោយ
ការផ្សំ លោហៈ នីកែល (Nickel ឬNi) ជាមួយ និង លោហៈ ទីតាន់ន្យូម
(Titanium ឬTi)។ ដូចបានរៀបរាប់ខាងលើនេះ
សំលោហៈនេះមានលក្ខណៈពិសេសត្រង់ ថាក្រោយពេលដែល សំលោហៈ
នីទីនុលទទួលបាននៅរូបរាង និង ទ្រង់ទ្រាយមួយ ហើយនោះទោះ
ជាវាត្រូវបានគេពុតវៀចវេវយ៉ាងណាក៏ដោយ
ក៏វានៅតែត្រលប់ទៅទំរង់ដើមបានដែរអោយតែគេយក
សំលោហៈនោះទៅជ្រលក់ទឹកក្តៅនៅ ១០០ អង់សាសេ(oC)រឺ ផ្លំនឹងម៉ាស៊ីន អ៊ុតសក់។
សព្វថ្ងៃនេះអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រកំពុងតែប្រើប្រាស់
សំលោហៈនេះក្នុងការបង្កើត ឧបករណ៍ផ្សេងៗ ដែលត្រូវការក្នុង
វិស័យវិជ្ជសាស្រ្ត រឺ វិស្វយករ ជាដើម
ពោលគឺមិនមែនសំរាប់បង្កើត ដងវ៉ែនតាប៉ុណ្ណោះទេ។
ពត៌មានបន្ថែមទាក់ទងនឹងមូលហេតុដែលលោហៈនេះមានលក្ខណៈបែបនេះនឹងត្រូវបាន បកស្រាយនៅច្បាប់ក្រោយ។
សំលោហៈមានន័យថា លោហៈថ្មីមួយដែលកើតឡើងដោយការបន្សំរវាងលោហៈពីរឬច្រើនចូលគ្នា។
ដកស្រង់ចេញពី សៀវភៅ Basic Chemistry by Zumdahl, 4th Edition, 2000.
តំណភ្ជាប់ (Link) នេះនឹងនាំអ្នកទៅកាន់វីដេអូដែលបង្ហាញពីសំលោហៈនោះ http://www.youtube.com/watch?v=Y7jjqXh7bB4